ἐνσύνθηκος
ἐνσύνθηκος, ratified by treaty
ἐνσύνθηκος, ον,
- ratified by treaty, φιλία App. Mith. 14.
1 vinculado mediante un tratado
(ὁ Μαρωνειτῶν δῆμος) ὑπὸ [τῆς συγκλή]του διὰ τῶν δογμάτων καὶ ἐ. καὶ ἔνσπονδος ἐκρίθη
2 sancionado mediante un tratado
φιλία
ἐν·σύνθηκος, ος, ον, ratifié, App. Mithr. 14.
Étym. ἐν, συνθήκη.
ἐνσύνθηκος, = ἔνσπονδος, φιλία, App. Mithrid. 14.