ἐντερικός
ἐντερικός, intestinal
ἐντερ-ικός, ή, όν,
- intestinal, ἀποφυάδες Arist. PA 675a17.
anat. intestinal
ἀποφυὰς ἐντερική
apéndice intestinal
ἐντερικός, ή, όν, intestinal, Arstt. P.A. 3, 14, 14.
Étym. ἔντερον.
ἐντερικός, zum Innern, zu den Eingeweiden gehörig, Arist. part. an. 3.14.