ἐντέλλω

1 ordenar, encargar, encomendar gener. en v. med.:

a) c. ac. int. y dat. de pers. ἐντειλάμενος δὲ τοῖσι Λυδοῖσι τάδε Hdt.1.47, πάντα ὅσα ἐντειλάμην ὑμῖν Eu.Matt.28.19, ἐνετείλατό μοι φόνον σόν Hdn.3.12.2, en un testamento Διογένης τοῖς συνγενέσι ... τὰδε ἐντέλλομαι Diog.Oen.117.3, en v. pas. αὐτὸν ..., οἷς τοῦτο ἐντέταλτο, διεχρήσαντο lo asesinaron (aquellos) a quienes esto había sido ordenado Hdn.l.c.

• part. subst. τὰ ἐντεταλμένα lo ordenado, las órdenes Hdt.1.60, 5.73, S.Fr.462, X.Cyr.5.5.3;

b) c. dat. de pers. e inf. concert. βασιλεὺς Δαρεῖος Πέρσῃσι ... ἐντέλλεται κτείνειν Ὀροίτεα Hdt.3.128, cf. 1.53, 6.118, ἐντειλάμενος αὐτῷ λειτουργῆσαι PGrenf.2.14c.6 (III a.C.), περὶ δὲ αὐτῶν τούτων καὶ τοῖς πρεσβευταῖς ἐντετάλμεθα ἀπαγγέλλειν ὑμῖν SEG 43.705.10 (Euromo III a.C.), cf. 41.1003.1.34 (Teos III/II a.C.), SB 14728.13 (II a.C.), raro en v. act. μέλλον ἔντειλεν φυλάξασθαι χρέος παισὶν φίλοις ordenó a sus hijos guardar la futura obligación Pi.O.7.40;

c) c. inf. no concert. καί μοι πάνυ σφόδρα ἐνετέλλετο ... μηδένα εἶναι ... ὃς ἐμὲ πείσει ἄλλως ποιεῖν me encomendó muy encarecidamente que no hubiera nadie que me persuadiera a obrar de otra manera Pl.Chrm.157b, ἐντέλλεται ἑτοίμους εἶναι πάντας Ath.Al.M.28.409A;

d) c. or. complet. o final ἐντελλόμεθα οὖν ὅπως ἀπαγγείλωσιν ὑμῖν κατὰ ταῦτα mandamos que os lo comuniquen en estos términos LXX 1Ma.12.23, ἐνετείλατο ὅπως τὸν Δροῦσον ... αὐτοκράτορα ἀποδείξῃ D.C.58.13.1, ἔντειλαι τῷ παρά σου, ἵνα τὸ τάχος γέ[νη]ται PSI 326.11 (III a.C.), cf. PRyl.229.5 (I d.C.), ἐνετείλατο ἵνα ... τῇ χειρὶ τῇ τῶν στρατιωτῶν χρήσηται D.C.79.2.4, ἐνετείλαντό μοι ὥστε σοι γράψαι PHaun.28.8 (I d.C.), cf. PStras.346.12 (II d.C.), PAbinn.58.6 (IV d.C.), Ath.Al.M.28.561D;

e) abs. encargar, dar instrucciones, dar órdenes ὡς ἐντειλάμην σοι κατ' ὄψιν como te encargué personalmente, POxy.1154.3 (I d.C.), cf. SB 14102.3 (I/II d.C.), BGU 93.4 (II/III d.C.), POxy.1070.16 (III d.C.), Δάμωνι παιδὶ Ἰούλιος Πρόκλος ὁ δεσπότης ἐνετείλατο IUrb.Rom.466, cf. 478, IKibyra 254.8 (II d.C.);

f) c. constr. prep. ἔντειλαι αὐτῷ περὶ τῶν χλωρῶν τοῦ ἕλους POxy.3808.14 (I/II d.C.), cf. PRyl.241.10 (III d.C.), ἐντέλλεται αὐτοῖς περὶ ἀγαπῆς Ath.Al.M.28.401D, Σεουῆρος μοι ἐνετείλατο πρὸς ἀπαίτησιν Severo me dió instrucciones para reclamar, POxy.291.6 (I d.C.), ἐντέλλομαί σοι καὶ ἐπιτρέπω PCol.1.75.11 (IV d.C.).

2 notificar ἐνετέλλετο ὅτι ἱερομηνία τε εἴη καὶ οὐδὲν ... ἐν αὐτῇ δύναιτο δρᾶσθαι notificaba que era el mes sagrado y que en éste no podía hacer nada D.C.38.6.5.