ἐξιτήριος
ἐξιτήριος, of or for departure
ἐξῐτήριος, ον,
- of or for departure, ἐξιτήρια εὐωχεῖσθαι IG 3.1184.21 (iii A. D.): -τήρια, τά, day of leaving office, at Athens, Hsch.
ἐξιτήριος, ος, ον [ῐτ] forme réc. c. ἐξιτητήριος, qui concerne le départ ou les adieux, CIA. 3, 1184, 21 (217/225 après J.-C. ; v. Meisterh. p. 92, 15) ; Naz. 2, 529a, 600 c Migne ; τὸ ἐξιτήριον, Naz. 3, 1024 a Migne, discours d’adieu.
Étym. cf. ἐξιτητήριος.
ἐξιτήριος, zum Ausgehen, Weggehen gehörig, λόγος, Abschiedsrede, K. 8. u. a.Sp.; εὐχή, VLL.