ἐξοστρακίζω
ἐξοστρακίζω, to banish by ostracism
ἐξοστρᾰκ-ίζω,
- banish by ostracism, Hdt. 8.79, And. 4.32, Lys. 14.39, Pl. Grg. 516d; ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Luc. Sacr. 4:—Pass., Themist. Ep. 2; also (with a play on broken pots, ὄστρακα) ἀμφορεὺς ἐξοστρακισθείς Ar. Fr. 593; ἐξωστράκισται πᾶν τὸ χρήσιμον ἐκ τῶν πραγμάτων Demad. 53; ἐξωστρακίσθησαν τῆς ἀληθείας Anon.Alch. in Gött.Nachr. 1919.14.
ἐξ·οστρακίζω [ᾰ]
1 bannir par ostracisme, Hdt. 8, 79 ; And. 33, 24 ; Lys. 143, 27 ; Plat. Gorg. 516d ||
2 p. ext. bannir, en gén. : ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Luc. Sacr. 4, du ciel.
ἐξοστρακίζω, durch das Scherbengericht verbannen ; Her. 8.79 ; Plat. Gorg. 516d, Redner ; übh. verbannen, vertreiben, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ Luc. sacr. 4. Komisch Ar. bei Plut. Ar. et Menandri comp. 1 ἀμφορεὺς ἐξοστρακισθείς.
ἐξοστρακίζω
fut. σω
- to banish by ostracism, Hdt., Plat.