ἐξοστρακισμός
ἐξοστρακισμός, banishment by ostracism
ἐξοστρᾰκ-ισμός, ὁ,
- banishment by ostracism, ἐ. ποιεῖσθαι κατά τινος Plu. Them. 22, cf. Themist. Ep. 1.
- II ἐ. τῆς γῆς formation of any external shell, interpol. in Corn. ND 17 (nisi leg. ἐξοστεϊσμόν).
ἐξοστρακισμός, οῦ (ὁ) [ᾰ] bannissement par ostracisme, DS. 11, 87 ; Plut. Them. 22.
Étym. ἐξοστρακίζω.
ἐξοστρακισμός, ὁ, die Verbannung durch das Scherbengericht, Plut. Them. 22 u. A.
ἐξοστρακισμός
from ἐξοστρᾰκίζω
ἐξοστρᾰκισμός, ὁ,
- banishment by ostracism, Plut.