ἐξόρμησις
ἐξόρμησις, urging on
ἐξόρμ-ησις, εως, ἡ,
- urging on, ἐς τὰ καλά Arr. An. 3.9.7, cf. J. AJ 19.1.10.
- II rushing forth, κύματος ἐπὶ τὴν γῆν Sch. Th. 3.89; vehement attack, ἡ διʼ ὀλίγου ἐ. D.C. 75.6; setting out, start, οἴκοθεν Arr. An. 1.11.5.
- III cutaneous eruption, Gal. 17(1).366 ( = 9.138 Chart.).
ἐξόρμησις, εως (ἡ)
1 tr. action de pousser, d’exciter, Arr. An. 3, 9, 12 ||
2 intr. action de sortir avec force, de s’élancer, Arr. An. 1, 11, 5 ; DC. 75, 6, 4.
Étym. ἐξορμάω.
ἐξόρμησις, ἡ,
1) der Antrieb, die Ermunterung, Arr. An. 3.9.12. Gew.
2) das Herauseilen, das Aufbrechen, der Ausmarsch, bes. Sp., wie DC. 75.6 ; ἱδρώτων, das Ausbrechen des Schweißes, Theophr.
1) der Antrieb, die Ermunterung, Arr. An. 3.9.12. Gew.
2) das Herauseilen, das Aufbrechen, der Ausmarsch, bes. Sp., wie DC. 75.6 ; ἱδρώτων, das Ausbrechen des Schweißes, Theophr.