ἐπάρκεσις
ἐπάρκεσις, aid, succour
ἐπάρκ-εσις, εως, ἡ,
- aid, succour, γένους S. OC 447, cf. E. Hec. 758.
ἐπάρκεσις, εως (ἡ) action de secourir, défense, Soph. O.C. 447 ; Eur. Hec. 759.
Étym. ἐπαρκέω.
ἐπάρκεσις, ἡ, das Helfen, der Beistand ; Soph. O.C. 448 Eur. Hec. 739.
ἐπάρκεσις, εως
- aid, succour, Soph., Eur. from ἐπαρκέω