ἐπαρκούντως
ἐπαρκούντως, sufficiently
ἐπαρκ-ούντως, Adv. pres. part.,
- sufficiently, S. El. 354.
ἐπαρκούντως, adv. suffisamment, Soph. El. 354.
Étym. ἐπαρκέω.
ἐπαρκούντως, hinreichend, Soph. El. 346.
ἐπαρκούντως
- sufficiently, Soph.