ἐπαρήγω
ἐπαρήγω, to come to aid, help
ἐπᾰρ-ήγω,
- come to aid, help, τινί Il. 23.783, Od. 13.391, E. El. 1350 (anap.), Ar. V. 402: abs., νῦν ἐπάρηξον A. Ch. 725 (anap.); οὑπαρήξων S. El. 1197; also in Prose, X. Cyr. 6.4.18, LXX 2 Ma. 13.17.
ἐπ·αρήγω (f. ήξω, ao. impér. ἐπάρηξον) porter secours à, dat. Il. 23, 783, Od. 13, 391 ; Eur. El. 1350 ; Ar. Vesp. 402 ; abs. Eschl. Ch. 725 ; Soph. El. 1197 ; Xén. Cyr. 6, 4, 18.
ἐπαρήγω, zu Hilfe kommen, beistehen, Il. 23.783, Od. 13.391 ; in tmesi, Il. 1.408 ; Aesch. Ch. 714 ; Soph. u. A.; Xen. Cyr. 6.4.18.
ἐπαρήγω
[ἐπ-, ἐπι- 5]
To help, aid, succour.
With dat.: Ὀδυσῆϊ Il. 23.783. Cf. Il. 24.39: Od. 13.391.
ἐπαρήγω : bring help to, succor.
ἐπαρήγω
fut. ξω
- to come to aid, help, τινί Hom., Eur.: absol., aor1 imperat. ἐπαρῆξον Aesch.