ἐπέχω

ἐπέχω, fut. ἐφέξω (v. infr. IV. 1, 2) and ἐπισχήσω E. Andr. 160, D. 45.88: aor. ἐπέσχον, imper. ἐπίσχες, inf. ἐπισχεῖν; poet. ἐπισχέθοι A. Th. 453 (lyr.), ἐπέσχεθον A.R. 4.1622: pf. ἐπέσχηκα Supp.Epigr. 1.362.12 (Samos, iv B.C.):—

• have or hold upon, θρῆνυν . ., τῷ κεν ἐπισχοίης (v.l. ἐπίσχοιας) λιπαροὺς πόδας Il. 14.241, cf. Od. 17.410; ποτῷ κρωσσὸν ἐ. hold it to or for . ., Theoc. 13.46; λόγον ζωῆς ἐπέχοντες (sc. κόσμῳ) holding it out like a torch, Ep.Phil. 2.16:—Med., hold by, χειρός A.R. 4.751.
• • II hold out to, present, offer, οἶνον ἐπισχών Il. 9.489; ἐπέσχε τε οἶνον ἐρυθρόν Od. 16.444; κοτύλην . . ἐπέσχε Il. 22.494; εἴ ποτέ τοι . . μαζὸν ἐπέσχον ib. 83, cf. E. Andr. 225; also γάλακτι δʼ οὐκ ἐπέσχον οὐδὲ μαστῷ τροφεῖα ματρός I offered not motherʼs food with my breast, Id. Ion 1492: c. inf., πιεῖν ἐπέσχον Ar. Nu. 1382: abs., Id. Pax 1167:—Med., ἐπισχόμενος (sc. τὴν κύλικα) ἐξέπιεν having put it to his lips, Pl. Phd. 117c, cf. Stesich. 7, A.R. 1.472, Luc. Tox. 37; ἐπὶ χείλεσι . . μαστὸν ἐπισχομένη Euph. 92; present a sum of money, τῇ πόλει Supp.Epigr. l.c.
  • • 2 extend, spread out, τὴν πλεκτάνην Arist. HA 550b6.
    • 3 simply, hold, σκῆπτρα IPE 2.37 (Panticapaeum); of writings, contain, Philostr. VS 2.24.2, cf. 2.9.1.
    • 4 enjoin, impose a task, c. dat. pers., Procop. Arc. 17, Vand. 1.8.
  • III hold or direct towards, ἔπεχε τόξον σκοπῷ Pi. O. 2.89; ἄλλῳ ἐπεῖχε τόξα E. HF 984:— Med., abs., ἐπισχόμενος βάλεν ἰῷ having aimed at him he hit him, Od. 22.15.
  • • • b intr., aim at, attack, τί μοι ὧδʼ ἐπέχεις; why thus launch out against me? 19.71; in tmesi, ἐπὶ αὐτῷ πάντες ἔχωμεν 22.75; ἀλλήλοις ἐ. Hes. Th. 711; ἄνδρα ἐπέχοντα τῷ Πύρρῳ Plu. Pyrrh. 16; ἐπέχειν ἐπί τινα Hdt. 9.59; τὰς ἐπὶ σφίσι ναῦς ἐπεχούσας Th. 8.105; πρός τι Plu. Ant. 66: c. dat., ἀκτῇσιν ἐπέσχεθον held straight for the beach, A.R. 4.1766: abs., E. Ba. 1131.
    • 2 ἐπέχειν τὴν διάνοιαν ἐπί τινι direct oneʼs mind to a thing, Pl. Lg. 926b; τῷ πολέμῳ τὴν γνώμην Plu. Aem. 8, etc.; also ἐ. ἑαυτόν τινι attend to him, Pl. R. 399b codd.
    • • b abs., ἐπέχειν (sc. τὸν νοῦν) intend, purpose, c. inf., ἐπεῖχε ἐλλάμψεσθαι Hdt. 1.80, cf. 153, 6.96: c. dat. rei, to be intent upon, ταῖς ἀρχαῖς, διαβάσει, etc., Ar. Lys. 490, Plb. 3.43.2, etc.
    • 3 stand facing, face in a line of battle, οὗτοι (sc. οἱ Μῆδοι) ἐπέσχον Κορινθίους Hdt. 9.31.
  • IV hold back, keep in check, ἐπέσχε δὲ καλὰ ῥέεθρα Il. 21.244; καὶ πῶς ἐπέσχε χεῖρα μαιμῶσαν φόνου; S. Aj. 50; ἐπισχὼν ἡνίαν ib. 847; ἐπίσχωμεν τὸ πλεῖν Id. Ph. 881; ὀργάς E. Hel. 1642; οὐκ ἐφέξετε στόμα; Id. Hec. 1283; χρησμοὺς ἐ. withhold them, Id. Ph. 866; ἐπέχειν τινὰ τῷ ξύλῳ keep him down with the stick, Ar. Pax 1121; τὸ εὐθέως ἐπιχειρεῖν Th. 7.33; confine, as the earth a corpse, AP 7.461 (Mel.); ἐ. τῇ χειρὶ τὸ στόμα cover, Plu. Cat.Mi. 28; ἐπέχομεν τὴν ἐκπνοήν Gal. 6.172; τὰς διαχωρήσεις ἐ. Id. Vict.Att. 12:—Med., ἐπισχόμενος τὰ ὦτα Pl. Smp. 216a:—Pass., τοῦ βάθους ἐπεσχημένου J. AJ 5.1.3; to be prevented, hindered, ὑπό τινος PFreib. 11.13 (iv A.D.); of the menses, Gal. 1.184.
  • • • b stay or adjourn proceedings, τὰ πρὸς Ἀργείους Th. 5.46; τὴν ζημίαν καὶ τὴν κατασκαφήν ib. 63; τὴν δίαιταν D. 21.84; suspend payments, in Pass., PTeb. 337.4 (ii/iii A.D.), cf. PGiss. 48.11 (iii A.D.).
      • c ἐ. τινά τινος stop, hinder from, E. Andr. 160, Ar. Lys. 742, D.S. 13.87: c. inf., σε μήτε νὺξ μήτε ἡμέρα ἐπισχέτω ὥστε ἀνεῖναι . . let them not stop thee so that thou neglect . ., Th. 1.129; ἐ. τινὰ μὴ πράσσειν τι S. El. 517, Ph. 349; κλαυθμυρίζον τὸ βρέφος ἐπισχεῖν μὴ δυνάμεναι Sor. 1.88:—Pass., μηδενὸς ἐπεχομένου no objection being taken, PTeb. 327.37 (ii A.D.).
      • d impers., ἐπέχει there is a hindrance, Astramps. Orac. 97.3.
    • 2 abs., stay, pause, Ἀντίνοος δʼ ἔτʼ ἐπεῖχε Od. 21.186; refrain, Hdt. 1.32, 5.51, 7.139; εἰ δʼ ἐφέξετον if you tarry, S. El. 1369, etc.: folld. by a Conj., esp. in imper., ἐπίσχες ἢν . . wait and see whether . ., E. Supp. 397; ἐπίσχες ἔστʼ ἂν . . προσμάθῃς A. Pr. 697; ἐ. ἕως . . D. 4.1; μέχρι τοσούτου ἕως . . Th. 1.90; ἐπίσχες, abs., hold! stop! A. Ch. 896, S. OC 856, etc.; ἐπίσχετε, μηδὲ συρίξητε Timocl. 2.6D.; ἐπίσχετον, μάθωμεν S. Ph. 539, cf. E. Hipp. 567; in part., ἐπισχὼν ὀλίγον χρόνον Hdt. 1.132, al.; τὸ ἐπισχεῖν, opp. τὸ παραχρῆμα, Antipho 5.73; οὐ πολὺν χρόνον ἐπισχὼν ἧκεν came after a short interval, Pl. Phd. 59e; μικρὸν ἐπισχόντα διεφθείροντο they very shortly died, Thphr. HP 4.4.13, cf. Diocl. Fr. 43; in Th. 2.81 οὐκ ἐπέσχον τὸ στρατόπεδον καταλαβεῖν did not halt for the purpose of occupying a camp (unless it, = ‘had no intention of occupyingʼ).
    • • b c. gen. rei, stop or cease from, ἐπίσχες τοῦ δρόμου Ar. Av. 1200; τῆς πορείας X. Cyr. 4.2.12; τούτου Th. 8.31; also ἐ. περί τινος Id. 5.32, cf. 8.5: so c. inf., leave off, cease to do, X. Mem. 3.6.10: c. part., cease doing, ἀναλῶν οὐκ ἐφέξεις Ar. Eq. 915 (lyr.), cf. E. Ph. 449.
      • c as technical term of the Sceptics, suspend judgement, doubt, Str. 2.1.11, Ph. 1.387, S.E. P. 1.196; ἐ. ἐν τοῖς ἀδήλοις Plu. Frig. 2.955c; <πρὸς> τὰ ἄδηλα Arr. Epict. 1.7.5.
    • 3 Med., maintain reserve, ἐπείχετο [ἡ σύγκλητος] κατὰ τοὺς Ἀθηναίους Plb. 30.19.17 (s. v.l.).
  • V reach or extend over a space, ἑπτὰ δʼ ἐπέσχε πέλεθρα Il. 21.407; ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος so far as the fire reached, 23.238, cf. Hdt. 7.19, Th. 2.77, f.l. in Hp. Aër. 5, etc.: aor. Med., ἐπέσχετο he lay outstretched, Hes. Th. 177; βούβρωστις ἐπέσχετο κόσμον prevailed over . ., Epigr.Gr. 793.5 (Apollonia); ἀφορία ἐ. τὸν βίον Longin. 44.1.
  • VI have power over, occupy a country, οἱ Σκύθαι τὴν Ἀσίην πᾶσαν ἐπέσχον Hdt. 1.104, cf. 108, 8.32, Th. 2.101, 7.62, etc.; of things, ἐπʼ ὀκτὼ μῆνας Κυρηναίους ὀπώρη ἐ. occupies or engages them, Hdt. 4.199; τὴν πόλιν ἐπεῖχε κλαυθμός Plu. Oth. 17; ὧν τὰς χρόας τὸ ἡμερινὸν φῶς ἐ. overspreads, Pl. R. 508c: κραυγῆς ἐπεχούσης τὴν ἐκκλησίαν D.S. 13.87; πρὸ τοῦ τὰ σώματα τὰς ὠδῖνας ἐπισχεῖν Sor. 2.53: generally, occupy, τὴν κρατίστην μοῖραν ἐ. hold the foremost place, Longin. 9.1, cf. 44.12; ὕλης ἐ. τάξιν Stoic. 3.27; τὴν γῆν κέντρου λόγον ἐπέχουσαν D.L. 7.155, cf. Placit. 3.Praef.; τὸν τέλειον ἐ. λόγον Gal. 19.160; δίκην ἐπέχειν ἡμᾶς φυτῶν we are like plants, Meno Iatr. 6.18.
  • • 2 abs., prevail, predominate, ἢν μὴ λαμπρὸς ἄνεμος ἐπέχῃ Hdt. 2.96; σεισμοὶ ἐπέσχον ἐπὶ πλεῖστον μέρος γῆς Th. 1.23; πάντῃ ἐπεῖχε γαλήνη Timo 63 [Supp Hell 837]; [τῶν νεῶν] ἐπὶ πολὺ τῆς θαλάσσης ἐπεχουσῶν being spread over . ., Th. 1.50; τὴν [τύχην] . ., ἣ νῦν ἐπέχει D. 18.253; ἐτησίων ἐπεχόντων Plb. 5.5.6.
    • • b of Time, continue, τὴν θύραν ἐπεῖχε κρούων Ar. Ec. 317; ἐπέχων καὶ οὐκ ἀνιείς continuously, Pl. Tht. 165e; ἐπὶ πλείους ἡμέρας ὁ σεισμὸς ἐπεῖχεν D.C. 68.25; σκότος, νὺξ ἐπέσχε, came on, Plu. Mar. 20, Crass. 30, etc.
  • VII Med., fut. ἐπιέξομαι, meet, Orac. in Michel 855.39 (Magn. Mae.).

ἐπέχω, (ἔχω),
1) daraufhalten, -legen ; θρῆνυν, τῷ κεν ἐπισχοίης πόδας Il. 14.241 ; Od. 17.410 ; – hinhalten, darreichen, κοτύλην τις τυτθὸν ἐπέσχεν Il. 22.494 ; οἶνον Od. 16.444 ; μαζὸν παιδί Il. 22.83, wie μαστὸν νόθοισι σοῖς ἐπέσχον Eur. Andr. 225 ; im med., ἐπὶ χείλεσι πρώτη μαστὸν ἐπισχομένη Euphor. Stob. fl. 78.5 ; ähnlich γάλακτι δʼ οὐκ ἐπέσχον οὐδὲ μαστῷ τροφεῖα ματρὸς οὐδὲ λουτρὰ χειροῖν Ion 1492 ; vgl. ποτῷ κρωσσόν Theocr. 13.46 ; πιεῖν ἐπέσχον Ar. Nub. 1364 ; absol., Pax 1133 ἐσθίω κἀπέχω, was der Schol. »in den Mund stecken« erkl., s. auch unten med.
2) auf Etwas loshalten, darauf hinrichten, σκοπῷ τόξον Pind. Ol. 2.98 ; ἄλλῳ δʼ ἐπεῖχε τόξα Eur. Herc.Fur. 984, s. auch med. unten ; ὀφθαλμόν τινι, sein Auge auf Einen richten, Luc. D.Mar. 1.2 ; τὴν διάνοιαν ἐπὶ μείζοσι γάμοις, animum advertere, Plat. Legg. XI.926b ; τὴν γνώμην τῷ πολέμῳ Plut. Aemil. 8 ; a.Sp. – Daher mit Auslassung des Objekts intr., τί μοι ὧδʼ ἐπέχεις ; was gehst du so auf mich los ? Od. 19.71 ; vgl. ἐπὶ δʼ αὐτῷ πάντες ἔχωμεν 22.73, u. unter ἔχω. Her. ἐπεῖχε ἐπὶ Λακεδαιμονίους, er richtete sich gegen die Lazedämonier, griff sie an, 9.59 ; κατά τινα, 9.31 ; τὰς ἐπὶ σφίσι ναῦς ἐπεχούσας Thuc. 8.105, die auf sie losfuhren ; eindringen, ὄχλος τε πᾶς ἐπεῖχε Βακχῶν Eur. Bacch. 1131 ; ὁ δʼ ἤδη τὴν θύραν ἐπεῖχε κρούων Ar. Eccl. 317 ; Sp., ἄνδρα ἐπέχοντα Πύρρῳ Plut. Pyrrh. 16 ; πρός τι, Ant. 66 ; ταῖς ἀρχαῖς, den Aemtern nachjagen, Ar. Lys. 490. – Mit ausgelassenem νοῦν, Her. ἐπὶ Νάξον ἐπεῖχον στρατεύεσθαι οἱ Πέρσαι, 6.96, sie dachten daran, nahmen sich vor, vgl. 1.80, 153.
3) anhalten, zurückhalten, hemmen ; ῥέεθρα Il. 21.144 ; ἐπισχὼν χρυσόνωτον ἡνίαν Soph. Aj. 834 ; πῶς ἐπέσχε χεῖρα μαιμῶσαν φόνου 50 ; μηδʼ ἐπίσχωμεν τὸ πλεῖν Phil. 869 ; ἐπίσχες ὀργάς Eur. Hel. 1642 ; οὐκ ἐφέξετε στόμα ; Hec. 1283 ; κλῄσας στόμα χρησμοὺς ἐπέσχον Phoen. 866, hielt sie zurück, verschwieg sie ; καί τε καὶ αὐτοὺς ὁ στρατὸς ἐπέσχε Thuc. 4.5 ; τὴν ζημίαν, aufgeben, 5.63 ; Plat. verbindet ἐπέχων καὶ οὐκ ἀνιείς, Theaet. 165d. – Τινά τινος, Einen wovon abhalten, woran hindern, ὧν ἐπισχήσω σʼ ἐγώ Eur. Andr. 160 ; εἰ οἴεσθε ἐπισχήσειν τοῦ ὀνειδίζειν τινὰ ὑμῖν Plat. Apol. 39d ; αὐτοὺς τῆς διώξεως Xen. Hell. 6.5.14 ; pass., τὴν φωνὴν ἐπέσχητο, sie konnte nicht reden, Plut. Brut. 15 ; – mit dem inf. u. μή, ὅς σʼ ἐπεῖχʼ ἀεὶ μή τοι θυραίαν γʼ οὖσαν αἰσχύνειν φίλους Soph. El. 507, hinderte dich, die Freunde zu beschimpfen ; vgl. Phil. 342 ; ähnlich Thuc. σὲ μήτε νὺξ μήθʼ ἡμέρα ἐπισχέτω ὥστε ἀνεῖναι 1.129 ; Xen. συμβουλεύειν ἐπισχήσομεν, wir werden es verschieben oder damit zögern, Mem. 3.7.10, geht ins Intr. über. – Mit Auslassung des Objekts, ἑαυτόν u. ä., intr., an sich halten, zaudern, inne halten, verweilen, warten ; Ἀντίνοος δʼ ἔτʼ ἐπεῖχε Od. 21.186 ; ἐπίσχες, halt an, Aesch. Ch. 883, Prom. 699 ; ἐπίσχετον μάθωμεν Soph. Phil. 535 ; ἀλλʼ ἐπίσχες ἕως ἂν σκέψωμαι Plat. Charm. 165c ; μῶν ἐπισχεῖν σοι δοκῶ Ar. Pax 1042 ; πρὶν ἂν τελευτήσῃ ἐπισχέειν μηδὲ καλεῖν κω ὄλβιον, d.i. seine Meinung zurückhalten, Her. 1.32 ; ἐπισχὼν ὀλίγον χρόνον 1.132 ; Thuc. u. Folgde. Bei Antiph. 5.73 steht es dem τὸ παράχρημα entgegen, wie Isocr. 4.175 στρατιὰν ἐπισχεῖν dem ἐπειχθῆναι. – So mit dem genit., ἐπίσχες τοῦ δρόμου Ar. Av. 1200 ; τῆς πορείας Xen. Cyr. 4.2.12 ; ἐπέσχον τοῦ λόγου Plat. Lys. 210e ; τοῦ γράφειν Phaedr. 257, sich des Schreibens enthalten, davon abstehen, wenn man nämlich schon angefangen hat ; vgl. Parm. 152d ; so ἐπισχὼν ὧν ὥρμηκε Dem. 14.5 u. A. Auch περί τινος, wo etwa διαλέγεσθαι, πράττειν u. ä. zu ergänzen, Thuc. 5.32, 8.5 ; Plut. – Eur. Phoen. 449 verbindet es mit dem partic., τάσσων ἐπέσχον, wie Ar. Eq. 915 εἰς ἣν ἀναλῶν οὐκ ἐφέξεις. – Nach der aus Her. 1.32 angeführten Stelle wird es bes. bei den Skeptikern der Kunstausdruck : seinen Beifall über Etwas zurückhalten, sich nicht für Etwas entscheiden, Sext.Emp., vgl. ἐφεκτικός.
4) innehalten, bes. einen Raum, sich darüber hinerstrecken, χῶρον ἅπαντα, ὅσσον ἐπέσχε νέκυς Il. 23.190, wie ὁπόσσον ἐπέσχε πυρὸς μένος, soweit das Feuer reichte, 238 ; ἑπʼὰ δʼ ἐπέσχε πέλεθρα 21.407 ; πρὸ τῆς ἐλαίης τοὺς κλάδους γῆν πᾶσαν ἐπισχεῖν Her. 7.19 ; vgl. 8.32 u. bes. 9.31 ἐπέσχον Κορινθίους, standen ihnen in der Schlachtordnung gegenüber. Inne haben, in seiner Gewalt haben, Thuc. 2.101 u. öfter ; δαίμονος πάντα ἐπέχοντος Xen. Symp. 8.1 ; εὐχαὶ καὶ θυσίαι ἐπεῖχον τὴν πόλιν Pol. 3.112.8 ; κραυγὴ ἐπέχει τὴν ἐκκλησίαν DS. 13.87. – Ohne Casus, obwalten, die Oberhand haben, übh. statthaben ; τύχην, ἣ νῦν ἐπέχει Dem. 18.253 ; ἢν μὴ λαμπρὸς ἄνεμος ἐπέχῃ Her. 2.96 wie τῶν ἐτησίων ἐπεχόντων Pol. 5.5.6 ; vgl. Plut. Sert. 17, ἐπεὶ σκότος ἐπέσχεν Mar. 20. Vgl. noch σεισμοὶ ἐπὶ πλεῖστον μέρος γῆς καὶ ἰσχυρότατοι ἐπέσχον Thuc. 1.23, wie DC. 68.25 ἐπὶ πλείους ἡμέρας ὁ σεισμὸς ἐπεῖχεν. Aber Her. 4.199 ist ἐπʼ ὀκτὼ μῆνας Κυρηναίους ἐπέχει zugleich »er beschäftigt sie«. – Bei Hes. Th. 177 steht das med. in der Bdtg »sich hinerstrecken« ; – ἐπισχόμενος βάλεν ἰῷ, sich danach hinrichtend, d.i. darauf zielend, Od. 22.15 ; φάσγανα, sein Schwert auf Jem. richten, Ap.Rh. 2.274 ; χειρὸς ἐπισχόμενος, sich an der Hand haltend, 4.751, vgl. 1609 ; ἐπισχόμενος δέπας ἀμφοτέρῃσι πῖνε 1.472, an senen Mund halten, wie Plat. Phaed. 117c ; aber Symp. 216a ἐπισχόμενος τὸ ὦτα = sich die Ohren zuhalten ; vgl. Plut. Pomp. 55. – Bei Thuc. 7.33 ist ἐπέσχοντο v.l. für ἐπέσχον τό ; an sich halten, zögern, ἐπείχετο κατὰ τοὺς Ἀθηναίους Pol. 30.17 E.

ἐπέχω

[ἐπ-, ἐπι- 1, ἐπι- 5 11 (15) (18).]

Aor. ἐπέσχον Il. 22.83.

3 sing. ἐπέσχε Il. 21.244, 407, Il. 22.494, Il. 23.238, Il. 24.792: Od. 16.444.

2 sing. opt. ἐπισχοίης Il. 14.241.

Pple. ἐπισχών Il. 9.489.

3 pl. plupf. pass. ἐπώχατο Il. 12.340.

• • 1

    To hold, keep, rest upon.

    With dat.: θρήνυι πόδας Il. 14.241: Od. 17.410.

  • 2

    To extend over, cover.

    With acc.: ἑπτὰ πέλεθρα Il. 21.407. Cf. Il. 23.190, 238 = Il. 24.792.

  • 3

    To hold out for acceptance, offer, present: κοτύλην Il. 22.494. Cf. Il. 9.489: Od. 16.444.

    Of presenting the breast to a suckling Il. 22.83.

  • 4

    To set upon, assail, abuse.

    With dat.: μοι Od. 19.71.

  • 5

    To restrain or dam (a stream) Il. 21.244.

  • 6

    To hold oneself from action, hold back, refrain: Ἀντίνοος ἔτʼ ἐπεῖχε καὶ Εὐρύμαχος Od. 21.186 (Eu. does not seem to make the attempt till 245, and A. does not seem to make it at all).

  • 7

    To shut (a gate): πᾶσαι [πύλαι] ἐπώχατο Il. 12.340 (v.l. πάσας ἐπῴχετο).

ἐπέχω

• • a direct at c. acc. & dat. ἔπεχε νῦν σκοπῷ τόξον, ἄγε θυμέ O. 2.89
  • b intrans. c. dat. assault ἀλόχῳ ποτὲ θωραχθεὶς ἔπεχʼ ἀλλοτρίᾳ ὠαρίων fr. 72.

ἐπέχω , ipf. ἐπεῖχον, ἔπεχεν, aor. 2 ἐπέσχον, opt. ἐπισχοίης, imp. ἐπίσχετε, mid. aor. part. ἐπισχόμενος: hold to, hold on, direct to or at, extend over; of putting the feet on a foot-stool, Il. 14.241, Od. 17.410; holding a cup to the lips, Il. 9.489, Il. 22.494, similarly 83; guiding a chariot against the enemy, Il. 17.464; and, intransitively, of assailing (cf. ‘have at him’), τί μοι ὧδʼ ἐπέχεις, ‘why so hard on me?’ Od. 19.71; then of occupying, reaching in space, Il. 21.407, Il. 23.190, 238; hold in the sense of ‘check,’ intr. ‘refrain,’ Il. 21.244, Od. 21.186; met., θῦμόν, Od. 20.266.—Mid., aor., take aim, Od. 22.15.

ἐπέχω fut. ἐφ-έξω aor. ἐπ-έσχον imperat. ἐπίσχες inf. ἐπισχεῖν poet. ἐπ-έσχεθον

• • Ito have or hold upon, πόδας θρόνῳ Il.
  • IIto hold out to, present, offer, οἶνον Il., Eur.; so c. inf., πιεῖν ἐπέσχον Ar.:— Mid., ἐπισχόμενος (sc. τὴν κύλικα) having put it to his lips, Plat.
  • IIIto direct towards, τόξα ἐπ. τινί Eur.:—intr. to aim at, attack, τινί Od.; ἐπί τινα Hdt.; ἐπί τινι Thuc.:—aor2 mid. part. ἐπισχόμενος having aimed at him, Od.
  • • 2ἐπέχειν (sc. τὸν νοῦν) , to intend, purpose, c. inf., Hdt.
    • 3to stand facing, to face in a line of battle, τινάς Hdt.
  • IVto keep in, hold back, check, Lat. inhibere, Il., Soph., etc.
  • • 2ἐπέχειν τινά τινος to stop him, hinder him from it, Soph., Eur.: so c. inf., ἐπ. τινὰ μὴ πράσσειν τι Soph.:—absol. to stay proceedings, Thuc.
    • 2absol. also to stay, stop, wait, pause, Od., Hdt.; ἐπίσχες ἔστʼ ἂν προσμάθῃς Aesch.; ἐπ. ἕως . . Dem.
    • • bc. gen. rei, to stop or cease from, ἐπίσχες τοῦ δρόμου Ar.; τῆς πορείας Xen.:—so c. inf. to leave off doing, Xen.
  • Vto reach or extend over a space, ἑπτὰ δʼ ἐπέσχε πέλεθρα Il.; ὁπόσσον ἐπέσχε πῦρ so far as the fire reached, Il.; aor2 mid., ἐπέσχετο he lay outstretched, Hes.
  • VIto occupy a country, τὴν Ἀσίην Hdt., etc.:—of things, ἡ ὀπώρη ἐπέσχεν αὐτούς occupied or engaged them, Hdt.
  • • 2absol. to prevail, predominate, of a wind, Hdt.; of an earthquake, Thuc.