ἐπίδοξος
ἐπίδοξος, likely
ἐπίδοξ-ος, ον,
- likely, of persons, ἐ. γενέσθαι ἐπιεικεῖς likely to turn out well, Pl. Tht. 143d; ἐ. τοῦτο πείσεσθαι in danger of suffering . ., Hdt. 6.12; ἐ. ὢν πάσχειν Antipho 2.1.5, cf. 2.4.9; ἐ. ὢν τυχεῖν being expected to gain . ., Isoc. 6.8; τοὺς ἐ. γενήσεσθαι πονηρούς Id. 20.12; ἐπιδοξοτέρου ὄντος (sc. αἱρεθῆναι) App. BC 1.32: sts. c. fut. part., ἐ. ἦσαν ἐμβαλοῦντες Plu. Agis 13; of things, ἐ. ἡ ἀπόστασις παρασχίδων ὀστέων ἀπιέναι Hp. Fract. 24; ἐ. γενέσθαι Hdt. 1.89; πρὸς οὓς ἐ. [ἐστι] πολεμεῖν Arist. Rh. 1359b39: abs., ὅσα . . κακὰ ἐπίδοξα καταλαμβάνειν (-λαμβάνει codd.) Hdt. 4.11.
- II of repute, glorious, κῦδος Pi. N. 9.46; and in late Prose, as LXX Si. 3.18, D.S. 13.83, Plu. Apophth. Lac. 2.239d, etc. Adv. -ξως LXX 1 Es. 9.45, IG 12(7).117, 288 (Amorgos), Artem. 2.30.
ἐπί·δοξος, ος, ον :
1 probable, vraisemblable, en parl. de pers. avec un inf. fut. ἐπίδοξοι τοῦτο πείσεσθαι, Hdt. 6, 12, qui sont en danger de souffrir ce traitement ; cf. Isocr. 397d ; avec l’inf. ao. Plat. Theæt. 143d ; Isocr. 397d ; rar. avec l’inf. prés. Ant. 115, 22 ; avec un part. fut. ἦσαν ἐπίδοξοι ἐμβαλοῦντες, Plut. Agis 13, il était vraisemblable qu’ils se jetteraient sur ; en parl. de choses, Hdt. 1, 89 ; Hpc. 770e ; Arstt. Rhet. 1, 4, 9 ||
2 qui est en renom, illustre, glorieux (non att. en ce sens) Pd. N. 9, 46 ; DS. 13, 88 ; Plut. M. 239d ||
Cp. -ότερος, Plut. M. 226b ; App. Civ. 1, 32.
Étym. ἐπί, δόξα.
1. waarschijnlijk, te verwachten,
2. beroemd
ἐπίδοξος, 1) von dem man Etwas meint, erwartet, im guten u. schlimmen Sinne, ἐπίδοξοι τωὐτὸ τοῦτο πείσεσθαι Her. 6.12, man befürchtet, daß ihnen dasselbe widerfahren werde, wie ἐπίδ. ὢν ἔτι μείζονα πάσχειν Antiph. 2 α 5 ; ἡ δυσπραγία ἐπίδ. μεταβάλλειν δ 9 ; oft bei Isocr., οἱ ἐπίδ. γενήσεσθαι πονηροί 20.12 ; auch c. inf. aor., τίνες τῶν νέων ἐπίδ. γενέσθαι ἐπιεικεῖς, von welchen Jünglingen läßt sich erwarten, daß sie, Plat. Theaet. 143d, wie Isocr. 6.8 ; vgl. Lobeck zu Phryn. p. 132 ff.; c. partic., Αἰτωλοὶ ἦσαν ἐπίδ. ἐμβαλοῦντες εἰς Πελοπόννησον Plut. Agis 13 ; ohne Zusatz, ἐκείνῳ μὲν οὐδὲν ἀντεῖπε καίπερ ἐπίδοξος ὢν ὑπʼ ὀργῆς, sc. ἀντειπεῖν, Arat. 50 ; vgl. App. B.Civ. 1.32. Auch von Sachen, τάδε ἐξ αὐτέων ἐπίδοξα γενέσθαι, es stand zu erwarten, daß dies geschehe, Her. 1.89, vgl. 4.11 ; Lycurg. 3.4.
2) in Ansehen stehend, berühmt, κῦδος Pind. N. 9.46, häufiger bei Sp.; vgl. Lobeck a.a.O.
• Adv . ruhmvoll, Artemid. 2.30.
2) in Ansehen stehend, berühmt, κῦδος Pind. N. 9.46, häufiger bei Sp.; vgl. Lobeck a.a.O.
• Adv . ruhmvoll, Artemid. 2.30.
ἐπῐδοξος
- 1glorious εἰ γὰρ ἅμα κτεάνοις πολλοῖς ἐπίδοξον ἄρηται κῦδος N. 9.46
ἐπίδοξος
ἐπί-δοξος, ον
δόξα
- 1of persons, likely or expected to do or be so and so, c. inf., ἐπίδοξοι πείσεσθαι likely to suffer, Hdt.
- 2of things, likely, probable, c. inf., ἐπ. γενέσθαι Hdt.: absol., κακὰ ἐπίδοξα such as might be expected, Hdt.