ἐπίσχεσις
ἐπίσχεσις, a checking, hindrance, delay, reluctance, lingering
ἐπί-σχεσις, εως, ἡ, (ἐπέχω)
- checking, stoppage, ἐξ ἐπισχέσιος after an abatement of fever, Hp. Epid. 1.7; ἐπισχέσεις γενέσεως Pl. Lg. 740d; πνεύματος Arist. Pr. 962a1; ἀναπνοῆς Gal. 7.175; τῆς φωνῆς Plu. Demetr. 38; πολέμου Id. Alc. 18; τῶν ἀδικούντων Arr. Epict. 2.20.23.
- 2 delay, reluctance, ἐπεὶ οὔ τις ἐπίσχεσις οὐδʼ ἐλεητύς Od. 17.451; ἡ ἐν τῇ Ὁἰνόῃ ἐ. delay or lingering there, Th. 2.18, cf. PCair.Zen. 283.5 (iii B.C.).
ἐπίσχεσις, εως (ἡ)
I action de retenir, d’arrêter, Hpc. Epid. 1, 945 ; Plat. Leg. 740d ; Arstt. Probl. 33, 5 ; Plut. Demetr. 38 ||
II action de se retenir, de s’arrêter, d’où :
1 retard, Thc. 2, 18 ||
2 retenue, pudeur, Od. 17, 451.
Étym. ἐπισχεῖν, v. ἐπέχω.
1. het tegenhouden, onderbreking:
2. aarzeling, oponthoud:
ἐπίσχεσις, ἡ, das Anhalten, Zurückhalten, γενέσεως Plat. Legg. V.749d ; Hippocr.; πνευμάτων, des Atems, Arist. Probl. 33.5 ; die Verzögerung, Thuc. 2.18 ; das Hindernis, Plut.; φωνῆς, das Stocken der Stimme, Demetr. 38. – Hom. Od. 17.450 οὔτις ἐπίσχεσις οὐδʼ ἐλεητὺς ἀλλοτρίων χαρίσασθαι, man enthält sich nicht, Schol. φειδώ.
ἐπίσχεσις
ἡ
[ἐπι- 5 + σχε- as ἐπισχεσίη. Cf. ἐπέχω 6.]
Holding back, reluctance, hesitation Od. 17.451.
ἐπίσχεσις (ἐπέχω): restraint, foll. by inf., Od. 17.451†.
ἐπίσχεσις, εως
ἐπέχω
- a checking, hindrance, delay, reluctance, lingering, Od., Thuc.