ἐπισχεσίη
ἐπισχεσίη, direction
ἐπισχεσίη, ης (ἡ) ion. prétexte, Od. 21, 71.
Étym. ἐπισχεῖν, v. ἐπέχω.
ἐπισχεσίη
-ης, ἡ
[ἐπι- 11 + σχε-. See ἐπισχερώ. Cf. ἐπέχω 3.]
An offering or putting forward: μύθου Od. 21.71.
ἐπισχεσίη (ἐπέχω): μύθου ποιήσασθαι ἐπισχεσίην, give a direction to oneʼs statements, Od. 21.71†.