ἐπανάσεισις
ἐπανάσεισις, a brandishing against
ἐπανά-σεισις, εως, ἡ,
- brandishing against, τῶν ὅπλων Th. 4.126.
ἐπανάσεισις, εως (ἡ) action de brandir (litt. de lever et d’agiter) contre, Thc. 4, 126.
Étym. ἐπανασείω.
ἐπανάσεισις, ἡ, das Aufheben u. Schütteln gegen Jem., ὅπλων Thuc. 4.126.
ἐπανάσεισις, εως
- a brandishing against, Thuc. from ἐπανασείω