ἐπανατείνω

ἐπανα-τείνω, poet. ἐπαντ-, Orph. A. 61, 332:—

• stretch out and hold up, τὸν τράχηλον, f.l. for ὑπερανατείνω, X. An. 7.4.9; ἐ. τὰς χεῖρας, as in prayer, D.S. 32.6, cf. Orph. A. ll.cc.; ἐ. ἐλπίδας τινί hold out hopes, X. Cyr. 2.1.23 (Pass.).
• • II freq. in Med., ἐπανατείνεσθαι σίδηρόν τινι brandish threatingly, PHal. 1.186 (iii B.C.); βάκτρον τινί Luc. Cat. 13, cf. Jul. Or. 6.196b; ἐ. φόβους τινί Plb. 2.44.3: c. inf., ἐ. τι πράξειν threaten to do, Id. 15.29.14:—Pass., POxy. 1408.17 (iii A.D.).
  • • 2 speak with prolixity, D.H. Rh. 8.14.
    • 3 set oneself up, rebel, Philostr. VA 7.14.

ἐπανατείνω, (τείνω), emporstrecken, ausstrecken, τὸν τράχηλον Xen. An. 7.4.9 ; τὰ ἐπανατεινόμενα κέρατα, die ausgedehnten Flügel des Heeres, Cyr. 7.1.23 ; übertr., ἐπανέτεινε μείζονας ἐλπίδας, hielt ihm Hoffnungen vor, 2.1.23 ; τὰς χεῖρας τῇ νηΐ Polemon. 1.24.
Med. emporhalten, βάκτρον τινί, den Stock gegen Einen u. ihm drohen, Luc. Catapl. 13, wie φόβους τινί Pol. 2.44 u. a.Sp.; ἀπειλαὶ πολέμων ἐπαναταθεῖσαι Dion.Hal. 7.53 ; widerstehen, Alciphr. 3.64. – Im Reden weit ausholen, Dion.Hal. rhet. 8.14.

ἐπανατείνω fut. -ανατενῶ

• • Ito stretch out and hold up, Xen.; ἐπ. ἐλπίδας to hold out hopes, Xen.
  • IIMid. to hold over as a threat, Luc.