ἐπαναγκάζω
ἐπαναγκάζω, to compel by force, constrain
ἐπᾰναγκ-άζω,
- compel by force, constrain, c. acc. et inf., A. Pr. 671, Ar. Av. 1083, PHib. 1.34.3 (iii B.C.), etc.:—Pass., ἀροῦν ἐπαναγκασθείς Ar. Pl. 525, etc.: freq. with inf. omitted, οὐδʼ ἐπηνάγκαζε οὐδὲ εἷς (sc. αὐτοὺς προϊέναι) Hdt. 8.130, cf. Ar. Pl. 533, Th. 5.31.
ἐπ·αναγκάζω [ᾰν] forcer, contraindre, abs. Hdt. 8, 130 ; Thc. 5, 31 ; Ar. Pl. 133 ; avec l’inf. Eschl. Pr. 671 ; Ar. Av. 1083, Pl. 799.
ἐπαναγκάζω, dazu nötigen, Her. 8.130 ; mit dem acc. u. inf., ἐπηνάγκαζέ νιν Διὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε Aesch. Prom. 674 ; Ar. Av. 1083 ; absolut, Her. 8.130 u. Thuc. 5.31, wie Andoc. 4.17 ; ἑαυτὸν φίλον τινὶ γίγνεσθαι Plat. Prot. 345e ; Sp.; auch pass., ἀροῦν ἐπαναγκασθείς Ar. Plut. 525.
ἐπαναγκάσατε τὴν δεῖνα τῆς δεῖνα, ἐὰν ἅψαιμι, ἐπακολουθῆσαι
obligad a fulana, hija de mengana, a seguirme, si yo la toco
ἐπαναγκάσῃς ἀεὶ αὐτοὺς ποιεῖν πάντα τὰ [γ]εγραμμένα ὑπ' ἐμοῦ
oblígales a hacer siempre todo lo escrito por mí
ἐπαναγκάζω
fut. άσω
- to compel by force, constrain to do a thing, c. inf., Aesch., Ar.