ἑπάμων
ἑπάμων, attendant
ἑπάμων, ονος, ὁ, (ἕπομαι)
- = ὀπάων, attendant, restored in Clitarch. Gloss. ap. Ath. 6.267c, cf. Hsch. (pl.).
ἑπάμων, ονος (ὁ) [ᾱ] mot. dor. suivant, serviteur, Clitarq. (Ath. 267c).
Étym. ἕπομαι.
ἑπάμων, ονος, ὁ (ἕπομαι), der Folgende, Diener, Ath. VI.267c, nach Conj., vgl. Hesych.