ἐπαρχικός
ἐπαρχικός, provincial
ἐπαρχ-ικός, ή, όν,
- of or for an ἔπαρχος, ἐ. ἐξουσία the office of praefectus urbi, D.C. 75.14.
- II ἐπαρχικοί, οἱ, provincials, Plu. Cic. 36, IG 2(2).1121.33 (iv A.D.).
ἐπαρχικός, ή, όν :
1 qui concerne l’éparque ou gouverneur, DC. 75, 14 ||
2 qui concerne la province, de la province, provincial, Plut. Cic. 36.
Étym. ἔπαρχος.
ἐπαρχικός, ή, όν, die Provinz betreffend, Plut. Cic. 36 ; ἐξουσία, die Macht des Präfekten, DC. 75.14.
ἐπαρχικός, ή, όν
- provincial, Plut. from ἔπαρχος