ἐπασσύτερος

ἐπασσύτερος [ῠ], α, ον, Ep. Adj.

• one upon another, one after another, mostly in pl., ἐπασσύτεραι κίνυντο φάλαγγες Il. 4.427; πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονί 8.[277]; σκοποὶ ἷζον αἰὲν ἐπασσύτεροι watchers sat one after another, i.e. at short distances, Od. 16.366; τριηκοσίας πέτρας πέμπον ἐ. Hes. Th. 716; ἐ. ποσὶν ἕρπον Nic. Th. 717: and in sg., κῦμα . . ὄρνυτʼ ἐπασσύτερον wave upon wave, Il. 4.423.
• • II frequent, repeated, λυγμοί Nic. Th. 246: with sg. word, ἐ. οὖρος, perh. following breeze or ever-freshening, A.R. 1.579; and so ἐ. βιότοιο χρησμοσύνη ever-growing penury, Id. 2.472. (Perh. from ἐπ-αν(α)-σ(ε)υ-.)

ἐπασσύτερος, nahe an einander, dichtgedrängt ; κῦμα ἐπ., Welle auf Welle, Il. 4.423 ; sonst im plur., σκοποὶ ἷζον αἰὲν ἐπασσύτεροι, saßen einer neben dem andern, Od. 16.366 ; πάντας ἐπασσυτέρους πέλασε χθονί, alle Einen auf den Andern warf er zur Erde, Il. 8.277 ; θνῆσκον ἐπ., sie starben Einer nach dem Andern, in Menge, 1.383 ; πέτρας πέμπον ἐπασσυτέρας Hes. Th. 716 ; sp.D., wie Nic. Th. 246 Opp. Cyn. 4.181 ; auch von einzelnen Dingen, οὖρος Ap.Rh. 1.579, vgl. 2.472.

ἐπασσύτερος

-η, -ον

[in form a comp. Prob. fr. *ἐπασσύ(ς) (for *ἐπανσσύς, fr. ἐπ-, ἐπι- 7 + ἀν-, ἀνα- 6 + συ-, σεύω). Pressing on after. Cf. πανσυδίῃ.]

Thus, following one another in quick succession: θνῇσκον ἐπασσύτεροι Il. 1.383. Cf. Il. 4.423, 427, Il. 8.277 = Il. 12.194 = Il. 16.418: Od. 16.366 (relieving each other at short intervals).

ἐπασσύτερος (ἀσσον): closer and closer, close together, Il. 4.423; in quick succession, Il. 1.383, Od. 16.366.

ἐπασσύτερος ἐπ-ασσύτερος (ῠ), η, ον ἆσσον, ἀσσύτερος

• one upon another, one after another, mostly in pl., Hom.; in sg., κῦμα ὄρνυτʼ ἐπασσύτερον wave upon wave, Il.