ἐπαφετέον
ἐπαφετέον, one must admit
ἐπαφετέον,
- one must admit, [τοὺς κριοὺς] ταῖς θηλείαις Gp. 18.3.1, cf. Hippiatr. 14.
ἐπαφετέον [ᾰ] vb. d’ἐπαφίημι, Geop. 18, 3, 1.