ἐπαυρίσκω
ἐπαυρίσκω, acquire, obtain
1. act.
a. in aanraking komen met, raken, met acc.:
b. deel hebben aan, voordeel hebben van:
2. med. genieten van, profiteren, met gen.:
1) act. praes. nur Theogn. 111 (Well. 335), οἱ δʼ ἀγαθοὶ τὸ μέγιστον ἐπαυρίσκουσι παθόντες, sie genießen die Wohltaten ; aor.2 ἐπηῦρον, dor. ἐπαῦρον, Pind. P. 3.36, sie hatten Schaden ; bei Hom. im conj., ἦ τʼ ἄλλως ὑπʼ ἐμεῖο καὶ εἴ κʼ ὀλίγον περ ἐπαύρῃ, ὀξὺ βέλος πέλεται Il. 11.391, wenn es auch nur ein wenig streifen sollte, wie μή τις χρόα χαλκῷ ἐπαύρῃ 13.649 ; ὅστις ἐπαύρῃ Nic. Th. 763 ; aber Ap.Rh. 2.174, εἴ κʼ ἐσθλοῖο κυβερνητῆρος ἐπαύρῃ, falls er erlangen sollte ; inf. ἐπαυρεῖν u. ἐπαυρέμεν, πάρος χρόα καλὸν ἐπαυρεῖν, berühren, streifen, Il. 11.573, 15.316 ; λίθου δʼ ἀλέασθαι ἐπαυρεῖν, den Stein zu berühren vermeiden, 23.340 ; aber τῶν τινα βέλτερόν ἐστιν ἐπαυρέμεν ἤπερ Ἀχαιούς, 18.302, teilhaftig werden, genießen ; ohne Casus in derselben Bedeutung, Od. 17.81 ; Hes. hat noch dazu ein praes. ἐπαυρέω, πλεῖον δέ τε νυκτὸς ἐπαυρεῖ O. 421, vom Sirius, er hat mehr Anteil an der Nacht, der größere Teil seiner Aufgangszeit fällt in die Nacht.
2) häufiger im med., eigtl. Teil an Etwas haben ;
a) im guten Sinne, Vorteil, Genuß von Etwas haben, τοῦ πολλοὶ ἐπαυρίσκονται, Viele haben dessen Gewinn, Il. 13.733 ; ἐπαυρίσκεται ἀπὸ τῆς κοιλίης, τοῦ σώματος, Hipocr., seine Nahrung daraus ziehen ; häufiger aor.2 »μόχθων ἀμοιβὴν ἐπαύρεο Pind. N. 5.49 ; πρὶν γὰρ θανεῖν σε τοῦδʼ ἐπαυρέσθαι θέλω, ich will dessen teilhaftig werden, dies erfahren, Eur. I.T. 529 ; τίνʼ αἰτίαν σχών, ἧς ἐπηυρόμην ἐγώ ; deren Wirkung ich erlitt, Hel. 476 ; sp.D., κυλίκων πλεῖστον ἐπαυρομένη M.Argent. 30 (VII.384); p. bei Ath. VIII.336b ; ἐπαυρομένα πολλὰν κτῆσιν ἀπʼ οἰκείου σώματος ἀγλαΐας Noss. 4 (IX.332), die viel Gut als Genuß ihrer Schönheit erworben ; in Prosa, εἴ τι ὑμᾶς χρὴ ἀγαθὸν ἐμοῦ ἐπαυρέσθαι Andoc. 2.2 ; Sp.; ἀγαθόν τι ἐπαυρέσθαι (ἐπαύρεσθαι ist hier wie überall falscher Akzent) παρὰ τοῦ δοῦναι δυναμένου βούλεται DC. 52.12.
b) im bösen Sinne, Schaden, Nachteil von Etwas haben ; ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος, damit alle den (schlechten) König (durch eigenen Schaden) fühlen, Il. 1.410, vgl. 15.17 ; τάχα δʼ ἄν τι καὶ τοῦ ὀνόματος ἐπαύροιτο, er dürfte leicht die Folgen empfinden, Her. 7.180 ; absolut im futur., ὀΐω μιν ἐπαυρήσεσθαι, ich denke, er wird es zu seinem Schaden merken, Il. 6.353 ; mit dem acc., μή πού τι κακὸν καὶ μεῖζον ἐπαύρῃ, daß du nicht erfahrest, Od. 18.106, wo Buttmann Lexilog. I.84 (s. p. 75 bis 85) ἐπαύρῃς vorzieht ; vgl. Plut. an seni ger. resp. 18, πᾶσαν ἀρχὴν ἐπαυρόμενοι.
[ἐπ-, ἐπι- 5 + †αὐρίσκω.]
2 sing. aor. subj. ἐπαύρῃς Od. 18.107 (v.l. ἐπαύρῃ; see below).
3 sing. ἐπαύρῃ Il. 11.391, Il. 13.649.
Infin. ἐπαυρέμεν Il. 18.302: Od. 17.81. ἐπαυρεῖν Il. 11.573, Il. 15.316, Il. 23.340.
Mid. 3 pl. pres. ἐπαυρίσκονται Il. 13.733.
Fut. infin. ἐπαυρήσεσθαι Il. 6.353.
2 sing. aor. subj. ἐπαύρηαι Il. 15.17. ἐπαύρῃ Od. 18.107 (v.l. ἐπαύρῃς; see above).
3 pl. ἐπαύρωνται Il. 1.410.
- 1
To touch or graze: χρόα Il. 11.573 = Il. 15.316, Il. 13.649.
With genit.: λίθου Il. 23.340.
Absol. Il. 11.391.
- 2
With notion of deriving from contact, to bring on oneself, incur: μή τι κακὸν ἐπαύρῃς Od. 18.107 (v.l. ἐπαύρῃ
,mid.).
To have benefit or profit from.
With genit.: τῶν ἐπαυρέμεν Il. 18.302.
Absol.: αὐτόν σε βούλουʼ ἐπαυρέμεν ἤ τινα τῶνδε Od. 17.81.
In mid.
With genit.: τοῦ ἐπαυρίσκονται Il. 13.733.
Ironically: ἵνα πάντες ἐπαύρωνται βασιλῆος (have cause to bless him) Il. 1.410.
In mid., to reap the fruits of.
With genit.: κακορραφίης Il. 15.17.
Absol.: ἐπαυρήσεσθαί μιν ὀΐω Il. 6.353.
- 1