ἐπαφίημι
ἐπαφίημι, to discharge at
ἐπαφίημι,
- throw at, discharge at, τὰ παλτά X. Cyr. 4.1.3; κεραμίδα τινί Plu. Apophth. Lac. 2.241b; let loose upon, πρόβατα allow them to graze, Thphr. HP 8.7.4, cf. BGU 1251.11 (iii/ii B.C.), etc.; τοὺς ἱππεῖς τοῖς ἱππεῦσι Plb. 11.22.8; τοὺς εὐζώνους Id. 10.39.3; ἐλέφαντας ἐ. τινί Paus. 1.12.3, etc.; ἐμαυτόν τισι Alciphr. 1.22:—Pass., εὐθὺ τὸν λίθον ἐπαφίεσθαι Aen. Tact. 32.6.
- 2 let in upon, ὕδωρ τῷ σίτῳ Thphr. CP 2.5.5:— Pass., Jul. Or. 1.30a.
- 3 discharge, emit, ἐ. ὑγρότητα Arist. HA 550a13; ἐ. φωνήν utter, Id. Mir. 847b2.
ἐπ·αφίημι (f. ἐπαφήσω, v. ἵημι)
1 lancer contre : ἐπ. τὰ παλτά, Xén. Cyr. 4, 1, 3, lancer les javelots ; κεραμίδα τινί, Plut. M. 241b, lancer une brique sur qqn ; τοὺς ἵππους τοῖς ἱππεῦσι, Pol. 10, 39, 3 ; ἐλέφαντάς τινι, Paus. 1, 12, 3, lancer des chevaux contre des cavaliers, des éléphants contre qqn ; ἑαυτὸν πλακοῦντι, Alciphr. 1, 22, se jeter sur un plat ||
2 pousser vers : πρόβατα, Th. H.P. 8, 7, 4 et 11, 9, des moutons vers (le pâturage) ; φωνήν, Arstt. Mir. 175, émettre un son ||
3 laisser, négliger, c. ἀφίημι, A, II, 6, D. Chr. 7, 46 Arnim.
ἐπαφίημι, (ἵημι), gegen Einen loslassen ; παλτά, schleudern, Xen. Cyr. 4.1.3 ; ἅρματα Luc. Zeux. 9 ; ἐλέφαντάς τινι Paus. 1.12.3 ; τοὺς κύνας τινί, auf Einen hetzen, Schol. Ar. Vesp. 705 ; κεραμίδα ἐπαφῆκεν αὐτῷ, warf auf ihn, Plut. Lac. apophth. p. 259 ; ἑαυτὸν τῷ πλακοῦντι, auf den Kuchen losstürzen, Alciphr. 1.22 ; – φωνήν, von sich geben, Arist. mirab.ausc. 175 ; – τὰς ὄψεις τινί, die Augen auf Etwas richten, Hel.
ἐπαφίημι
fut. -αφήσω
- to discharge at, c. dat., Xen.