ἐπείγω

ἐπείγω, Il. 12.452, etc., Aeol. ἐποίγω Hdn.Gr. 2.436: impf. ἤπειγον Pi. O. 8.47, S. Ph. 499, Ep. ἔπειγον Od. 12.205: aor. ἤπειξα Hp. Ep. 17, Plu. Pomp. 21, etc.:—Med. and Pass., Hom. (v. infr.), etc.: fut. Med. ἐπείξομαι A. Pr. 52: aor. ἠπείχθην Th. 1.80, Pl. Lg. 887c: pf. ἤπειγμαι J. BJ 1.8.7, Aristid. Or. 17(15).9, Gal. 6.177: the compd. κατ-επείγω is more freq. in Att. Prose:—

• press by weight, ὀλίγον τέ μιν ἄχθος ἐπείγει the weight presses lightly on him, Il. 12.452:— Pass., to be weighed down, ἐπείγετο γὰρ βελέεσσι 5.622; θάμνοι . . ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ overpowered, 11.157, cf. 21.362.
• • • 2 press hard (in pursuit), ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει 6.85, Od. 19.73: c. acc., δύω κύνε . . κεμάδʼ ἠὲ λαγωὸν ἐπείγετον Il. 10.361:—in a current phrase, οὐδεὶς ἡμᾶς τὸ λεγόμενον ἐπείγων διώκει Pl. Lg. 887b.
  • II drive on, urge forward, ἐρετμὰ . . χερσὶν ἔπειγον Od. 12.205; freq. of a fair wind, ἔπειγε γὰρ οὖρος 12.167; ὁππότʼ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου Il. 15.382; καιρὸς καὶ πλοῦς ὅδʼ ἐπείγει κατὰ πρύμναν S. Ph. 1451 (anap.).
  • III generally, urge on, hasten, ἐπείγετε δʼ ὦνον Od. 15.445; τὸν οἴκαδʼ ἤπειγον στόλον urged the homeward course, S. Ph. 499; ἐ. τινά Id. OC 1540:—Pass., of a ship, ἐπείγετο χέρσʼ ἐπετάων Od. 13.115; Διὸς οὔρῳ 15.297, cf. E. IT 1393, Th. 3.49; of persons, θορύβοις ἠπειγμένος J. l.c.
  • • 2 Med., urge on for oneself, μίμνετʼ ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον Od. 2.97; so τὴν παρασκευήν, τὸν πλοῦν ἐπείγεσθαι, Th. 3.2, 4.5, al.: abs., ἐπειγομένων ἀνέμων by the force of winds, Il. 5.501; ὀπὸς γάλα . . ἐπειγόμενος συνέπηξεν the fig-juice by its power curdles the milk, ib. 902.
    • 3 Pass., hurry oneself, haste to do, c. inf., μή τις . . ἐπειγέσθω οἶκόνδε νέεσθαι Il. 2.354, cf. Hes. Sc. 21, Hdt. 8.68.γʹ, Th. 8.46, etc.: abs., make haste, ἐπειγέσθω δὲ καὶ αὐτός Il. 6.363; ὧραι ἐπειγόμεναι Pi. N. 4.34; ἐπειχθῆναι πᾶν πρῆγμα τίκτει σφάλματα Hdt. 7.10.ζʹ; δρόμῳ ἐπείγεσθαι Id. 6.112; νυκτὸς ἅρμʼ ἐπείγεται A. Ch. 660; δεῦρʼ ἐπείγονται E. Ion 1258; ὥσπερ τι δεινὸν ἀγγελῶν ἐ. Ar. Ach. 1070; οὐ τῶν ἐπειγομένων ἀλλὰ τῶν εὖ βουλευομένων Antipho 5.94, cf. Th. 8.82; ἐπείγεσθαι ἐπὶ . . Hdt. 4.135; ἐς πύλας, πρὸς τὴν γέφυραν, E. Ph. 1171, Th. 6.101; ἠπείγετο οἴκαδε Pl. Tht. 142c, etc.: in Hom. mostly in part., like an Adv. with Verbs, ἐπειγομένη ἀφικάνει in eager haste she comes, Il. 6.388; ψυχὴ . . ἔσσυτʼ ἐπειγομένη 14.519; τάμνον ἐπειγόμενοι 23.119, etc.; so in Att., εἴσω ᾔει ἐπειγόμενος Pl. Prt. 310b.
    • • b Pass., also, to be eager for a thing, esp. in part.: c. inf., πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε . . δῦναι ἐπειγόμενος eager for its setting, Od. 13.30, cf. A. Pr. 52: c. gen., ἐπειγόμενός περ ὁδοῖο longing for the journey, Od. 1.309, etc.; ἐ. περ Ἄρηος eager for the fray, Il. 19.142; ἐ. περὶ νίκης 23.437, 496.
  • IV intr., = Pass., hasten to a place, Pi. O. 8.47, S. El. 1435, E. Or. 799, Ar. Pax 943, etc.
  • • 2 to be pressing, urgent, ἐν ταῖς ἐπειγούσαις χρείαις Ph. Bel. 56.47; τὰ ἐπείγοντα pressing matters, Plu. Sert. 3, Aristid. 1.119 J., cf. BGU 1141.4 (i B.C.), etc.; χρείαν τινὰ ἐπείγειν λέγων App. Mith. 79; τῆς ὥρας -ούσης since time was pressing, Plu. Cons.Apoll. 2.108f; τῶν ἀρχαιρεσίων ἐπειγόντων Id. Marc. 24.
    • 3 impers., οὐκ ἐπείγει διαριθμεῖν thereʼs no pressing need to count, Longin. 43.6: part. abs., ἐπεῖξαν the need being urgent, Aristid. Or. 36(48).10.

ἐπείγω, nach Buttmann Lexil. I p. 275 kein Kompositum, u. so auch im augm. behandelt, welches bei Hom. stets fehlt ; drängen, drücken ; ὀλίγον μιν ἄχθος ἐπείγει, eine geringe Last drückt ihn, Il. 12.452 ; ἐπείγει γάρ με τοὐκ θεοῦ παρόν Soph. O.C. 1537 ; πόνος ἄλλος ἔπειγεν, eine andere Mühe, Sorge drängte, Od. 11.54 ; so öfter ohne Casus, ἀναγκαίη γὰρ ἐπείγει, die Not drängt, Il. 6.85, Od. 19.73 ; γῆρας Il. 23.623. Auch κεμάδʼ ἠὲ λαγωόν, verfolgen, Il. 10.361, wie pass. βελέεσσιν ἐπείγετο, er wurde von Geschossen verfolgt ; οὐδεὶς γὰρ ἡμᾶς ἐπείγων διώκει, bedrängend, Plat. Legg. X.887d. Bei Sp. ἐπείγει oft geradezu = es ist notwendig, Longin. 43.6 ; τὰ ἐπείγοντα, das Notwendige, Sext.Emp. adv.mus. 6 ; Plut. Sert. 3 ; τῆς ὥρας ἐπειγούσης, da die Zeit drängte, Consol. ad Apoll. p. 335, wie τῶν ἀρχαιρεσιῶν Marc. 24. – Vom Winde, οὖρος, ἲς ἀνέμου, der das Schiff forttreibt, Od. 12.167, Il. 15.382 ; οὐκέτʼ ἐρετμὰ προήκεα χερσὶν ἔπειγον, sie setzten die Ruder nicht mehr in Bewegung, Od. 12.205. – Dah. übh. betreiben, beschleunigen, ὦνον Od. 15.445 ; τὸν οἴκαδʼ ἤπειγον στόλον Soph. Phil. 497 ; τὴν ὁδοιπορίαν Hdn. 4.1.4 ; im med., γάμον ἐπείγεσθαι, die Heirat für sich betreiben, Od. 1.97, 19.142. – Im pass. sich antreiben, eilen, absol. u. c. inf., Il. 2.354 ; ὄρνυθι τοῦτον· ἐπειγέσθω δὲ καὶ αὐτός 6.363 ; Od. 5.409 ; oft im partic. ἐπειγόμενος, eilig, schnell, z.B. ἄνεμοι Il. 5.501 ; adverb., ψυχὴ – ἔσσυτʼ ἐπειγομένη 14.519 ; δρῦς τάμον ἐπειγόμενοι, sie fällten sie eilig, 23.119, vgl. 5.902. Aber πρὸς ἠέλιον κεφαλὴν τρέπε δῦναι ἐπειγόμενος, sich sehnend, daß sie untergehe, Od. 13.30, wie ἐπείγετο ὅττι τάχιστα ἐκτελέσαι, er wünschte zu vollenden, Hes. Sc. 21 ; häufiger ὁδοῖο ἐπειγόμενος, sich nach der Fahrt sehnend, Od. 1.309, 315, 13.284 ; Ἄρηος ἐπειγόμενος, nach dem Kampfe sich sehnend, Il. 19.142 ; eigtl. überall = sich beeilend in Beziehung auf Etwas, wie Il. 23.437, 496 ἐπειγόμενος περὶ νίκης zeigt. – So auch Folgde, ὧραι ἐπειγόμεναι Pind. N. 3.34, vgl. P. 9.69 ; νυκτὸς ἅρμʼ ἐπείγεται Aesch. Ch. 649 ; οὔκουν ἐπείξῃ δεσμὰ τῷδε περιβαλεῖν ; Prom. 52 ; χωρεῖτʼ, ἐπειγώμεσθα Eur. Or. 1258 ; δεῦρʼ ἐπείγονται ξιφήρεις Ion 1258 ; Ar. Eccl. 43. Prosa, absol. u. mit inf., Thuc. 2.81, 4.4 u. öfter ; τὴν παρασκευὴν ἐπειγόμενοι, τὸν πλοῦν, beschleunigend, 3.2, 8.9 ; οἱ ἐπειγόμενοι, die Eilenden, im Ggstz von εὖ βουλευόμενοι, Antiph. 5.94 ; οὕτω σφόδρʼ ἠπείχθησαν Isocr. 4.87 ; ἐπειχθῆναι, im Ggstz von ἐπισχεῖν, ibd. 175 ; ἠπείγετο τιμωρήσασθαι Aesch. 1.145 ; ἠπείγετο οἴκαδε Plat. Theaet. 112c ; ὡς τοῦτο οὐδὲ ἐπεικτέον Legg. III.787e ; mit dem partic., ἢν μὴ ἐπειχθῇς ναυμαχίην ποιεύμενος Her. 8.68. – Das act. in intr. Bdtg steht Pind. Ol. 8.47 : Ξάνθον ἤπειγεν, nach dem Xanthus, wie Soph. El. 1429 ᾗ νοεῖς ἔπειγε νῦν, eile dahin ; vgl. Eur. Or. 288 ; Ar. Th. 473 ; ἐς λόχον Orph. Arg. 1029. S. κατεπείγω.

ἐπείγω

App. 3 dual subj. (with irregular short vowel) ἐπείγετον Il. 10.361.

• • 1

    To oppress by weight, weigh down Il. 12.452.

    To bear hard upon, press, oppress: ἐπειγομένοισιν ἵκοντο (in sore straits) Il. 12.374. Cf. Il. 23.623.

  • 2

    Of wind, to beat upon something, blow hard: ὁππότʼ ἐπείγῃ ἲς ἀνέμου Il. 15.382.

    So of wind and sea beating on (a ship) Od. 23.235.

    Of a favourable wind, to speed (a ship) on her course Od. 12.167, Od. 15.297.

  • 3

    To press in pursuit, press hard upon: κεμάδα Il. 10.361.

  • 4

    Of fire, to assail, attack: θάμνοι ἐπειγόμενοι πυρὸς ὁρμῇ Il. 11.157.

    To play upon Il. 21.362.

  • 5

    To propel (a ship) Od. 13.115.

  • 6

    To ply (oars) Od. 12.205.

  • 7

    To hurry on with, use all diligence in regard to: ὦνον ὁδαίων Od. 15.445.

  • 8

    To constrain, compel: ἀναγκαίη ἐπείγει Il. 6.85: Od. 19.73. Cf. Od. 11.54.

    To put constraint upon, debar from freedom of action: ἐπείγετο βελέεσσιν Il. 5.622 = Il. 13.511.

  • 9

    In pass.

  • • a

      To make haste. hasten, hurry: ἐπειγέσθω Il. 6.363.

      With infin., to be eager to do something: μή τις ἐπειγέσθω οἶκόνδε νέεσθαι Il. 2.354. Cf. Od. 5.399.

      To be eager for something to happen: δῦναι [ἠέλιον] ἐπειγόμενος Od. 13.30.

      With acc., to be set on, be eager for a decision in the matter of: ἐπειγόμενοι τὸν ἐμὸν γάμον (eager for it though you be) Od. 2.97 = Od. 19.142 = Od. 24.132.

      Without construction: ἐπειγομένην περ (curbing her impatience) Od. 17.570.

    • b

      In pres. pple., in eager haste, hurrying, with all speed: τεῖχος ἐπειγομένη ἀφικάνει Il. 6.388. Cf. Il. 14.519, Il. 23.119.

      Of an impersonal agency: ὅτʼ ὀπὸς γάλα ἐπειγόμενος συνέπηξεν Il. 5.902.

      Of winds, blowing, blustering Il. 5.501.

      In a hurry: μὴ ἐπειγόμενοι ἀποπέμπετε Od. 11.339.

      Of eager rivalry Il. 23.437, 496.

      With genit., eager for: Ἄρηος Il. 19.142, 189: ὁδοῖο Od. 1.309, Od. 3.284, Od. 15.49.

ἐπείγω

• 1hasten
• • a act., c. part., Ξάνθον ἤπειγεν καὶ ἐς Ἴστρον ἐλαύνων O. 8.47
  • b med. “γίνωσκε δʼ ἐπειγομένους” P. 4.34 ὠκεῖα δʼ ἐπειγομένων ἤδη θεῶν πρᾶξις” P. 9.67 τὰ μακρὰ δʼ ἐξενέπειν ἐρύκει με τεθμὸς ὧραί τʼ ἐπειγόμεναι N. 4.34

ἐπείγω , ipf. ἔπειγον, pass. ἐπείγετο: I. act. and pass., press hard, oppress, impel, urge on; of weight, ὀλίγον δέ μιν ἄχθος ἐπείγει, Il. 12.452; old age, χαλεπὸν κατὰ γῆρας ἐπείγει, Il. 23.623; wind driving a ship before it, ἔπειγε γὰρ οὖρος ἀπήμων, Od. 12.167; hurrying on a trade, Od. 15.445; pass. ἐπείγετο γὰρ βελέεσσιν, ‘hard pressed,’ Il. 5.622; λέβης ἐπειγόμενος πυρὶ πολλῷ, i. e. made to boil in a hurry, Il. 21.362.—II. mid., press on, hasten; of winds driving fast, ἐπειγομένων ἀνέμων, Il. 5.501; μή τις ἐπειγέσθω οἶκόνδε νέεσθαι, Il. 2.354; esp. freq. the part., ‘hastily,’ Il. 5.902, Od. 11.339; and w. gen., ‘eager for,’ ‘desirous of,’ ὁδοῖο, Od. 1.309, etc.; with acc. and inf., Od. 13.30. The mid. is also sometimes trans. (subjectively), ‘hasten on for oneself,’ γάμον, Od. 2.97, Od. 19.142, Od. 24.132.

ἐπείγω Mid. and Pass., fut. ἐπείξομαι

• • Ito press down, weigh down, Il.
  • • 2to press in pursuit, to press hard, press upon, absol. and c. acc., Hom.
  • IIto drive on, urge forward, ἐρετμὰ χερσὶν ἔπειγον Od.; of a fair wind, Od., Soph.
  • • 2to urge on, hurry on a thing, Od., Soph.: —Pass., of a ship, Il.:—Mid. to urge on for oneself, τὸν ἐμὸν γάμον Od.; τὴν παρασκευήν Thuc.:—absol., ἐπειγομένων ἀνέμων by the force of winds, Il.; ὀπὸς γάλα ἐπειγόμενος συνέπηξεν the fig-juice by its force curdled the milk, Il.
    • 3Pass. to hurry oneself, haste to do, c. inf., Il.:—absol. to hasten, hurry, speed, make haste, Il., etc.: part., ἐπειγόμενος in eager haste, eagerly, Il.; c. inf., δῦναι ἐπειγόμενος eager for its setting, Od.; c. gen., ἐπειγόμενός περ ὁδοῖο longing for the journey, Od.
  • IIIintr. in Act., = Pass. to hasten to a place, Soph., Eur.:— τὰ ἐπείγοντα necessary matters, Plut.