ἐπεικάζω
ἐπεικάζω, to make like
ἐπεικ-άζω,
- surmise, guess, ἦ καὶ δάμαρτα τήνδʼ ἐπεικάζων κυρῶ κείνου; am I right in surmising that she is his wife? S. El. 663; τάσδʼ ἐπεικάσας τύχω χοὰς φερούσας; A. Ch. 14, cf. 567; ὡς ἐπεικάσαι πάθη πάρεστι as one may read the riddle of their fates, ib. 976; ὡς ἐπεικάσαι as far as one may guess, Hdt. 9.32; ὅσʼ ἐπεικάσαι (Bothe for ὡς) S. OC 152 (lyr.); ὥς γʼ ἐπεικάζειν ἐμέ Id. Tr. 1220.
ἐπ·εικάζω, f. άσω, conjecturer : ἦ δάμαρτα τήνδ’ ἐπεικάζων κυρῶ; Soph. El. 663, ai-je bien trouvé en supposant que c’est là sa femme ? ὡς ἐπεικάσαι πάρεστι, Eschl. Ch. 976. ou simpl. ὡς ἐπεικάσαι, Hdt. 9, 32 ; ὄσ’ ἐπεικάσαι, Soph. O.C. 152 ; ὡς γ’ ἐπεικάζειν ἐμέ, Soph. Tr. 1220, autant qu’on peut conjecturer, que je puis conjecturer.
ἐπεικάζω, (vgl. das simplex), vermuten ; Aesch. Ch. 14 u. öfter, am gewöhnlichsten ὡς ἐπεικάσαι, so viel sich vermuten läßt, vermutlich, Ch. 970 ; ὥς γʼ ἐπεικάσαι Soph. O.C. 150 ; ὥς γʼ ἐπεικάζειν ἐμέ Tr. 1210 ; Her. 9.32 ; Hermann schreibt so auch Soph. Tr. 140 für ἀπεικάσαι.
ἐπεικάζω
fut. σω
- Ito make like or liken, δάμαρτα τήνδʼ ἐπεικάζων κυρῶ; am I right in identifying her with his wife, i. e. in conjecturing that she is so? Soph.
- IIto conjecture, ὡς ἐπεικάσαι as far as one may guess, Hdt., Soph.