ἐπιθύμημα
ἐπιθύμημα, an object of desire
ἐπιθῡμ-ημα, ατος, τό,
- object of desire, Pl. Lg. 687c (sg.), Arist. EN 1118a13, X. Hier. 4.7 (pl.).
- II yearning, desire, Hp. de Arte 1, Antipho Soph. 110, Epicur. Fr. 141: pl., Philyll. 30.
ἐπι·θύμημα, ατος (τὸ) [ῡ]
1 objet d’un désir, Xén. Hier. 4, 7 ||
2 désir, Hpc. 2, 44 ; Plat. Leg. 687c, 782a ; Plut. M. 1117b.
Étym. ἐπιθυμέω.
ἐπιθύμημα, τό, das Begehrte, Xen. Hier. 1.23 ; das Begehren, der Wunsch, Plat. Legg. III.687c ; πωμάτων VI.782a ; Plut. u. a.Sp.
ἐπιθύμημα
ἐπιθύ_μημα, ατος, τό,
from ἐπιθυμέω
- an object of desire, Xen.