ἐπιλογιστέον
ἐπιλογιστέον, one must reckon
ἐπιλογ-ιστέον,
- one must reckon, ὡς . ., ὅτι . ., Plu. Aud. 2.40b, S.E. M. 8.322, Epicur. Ep. 1 p.25 U., al.
ἐπιλογιστέον, vb. d’ἐπιλογίζομαι, Plut. M. 40b ; Sext. 358, 5 Bkk.