ἐπιλογιστικός
ἐπιλογιστικός, able to calculate
ἐπιλογ-ιστικός, ή, όν,
- able to calculate or take into account, θεωρία ἐ. τῶν ὑπαρχόντων Phld. Rh. 2.47S.; τοῦ ἑξῆς Arr. Epict. 2.10.3; calculating, prudent, Ptol. Tetr. 155. Adv. -κῶς Phld. Rh. 1.254 S., Gal. 18(2).26.
- II inferential, illative, [σύνδεσμος] A.D. Conj. 257.18.
ἐπιλογιστικός, ή, όν :
1 apte à réfléchir, sensé, prudent, Arr. Epict. 2, 10, 3 ; Ptol. Tetr. 155, 160 ; Clém. 254 ||
2 t. de gr. qui marque une conclusion, en parl. de la particule οὐκοῦν, Dysc. Conj. 525, 28.
Étym. ἐπιλογίζομαι.
ἐπιλογιστικός, ή, όν, zum Ueberrechnen, Ueberlegen geschickt, Sp.