ἐπιλυμαίνομαι
ἐπιλυμαίνομαι, infest, ruin
ἐπιλῡμαίνομαι,
- infest, ruin, τὸν ἀνθρώπινον βίον Plu. 2.881d.
ἐπι·λυμαίνομαι [ῡ] gâter, détruire, acc. Plut. M. 881d.
ἐπιλυμαίνομαι, [ῡ], schaden, feindlich stören, βίον Plut. plac.phil. 1.7.