ἐπιλογικός
ἐπιλογικός, of, belonging to the epilogue
ἐπιλογ-ικός, ή, όν,
- of, belonging to the epilogue or peroration, οἶκτοι Ath. 13.590e; ἔννοιαι, νοήματα, Hermog. Id. 2.9. Adv. -κῶς Arg. Aeschin. 3.
ἐπιλογικός, ή, όν, qui concerne la péroraison, Hermog. Rhet. 364, 23 ; Ath. 590e.
Étym. ἐπίλογος.
ἐπιλογικός, ή, όν, zum Schluß der Rede, zum Epilog gehörend, οἶκτος Ath. XIII.590e ; Rhett.
• Adv ., Argum. Aesch. Or. 3 extr.
• Adv ., Argum. Aesch. Or. 3 extr.