ἐπιπροϊάλλω
ἐπιπροϊάλλω, set out
ἐπιπρο-ϊάλλω [ῐ], poet. Verb,
- set out or place before one, σφωῒν ἐπιπροΐηλε τράπεζαν Il. 11.628.
- II send on one after another, θεοὺς ἐπιπροΐαλλεν h.Cer. 326; ἄλλον ἐπʼ ἄλλῳ ἰόν Q.S. 6.231.
ἐπι·προϊάλλω (impf. ἐπιπροΐαλλον, ao. ἐπιπροΐηλα)
1 pousser en avant vers, dat. Il. 11, 628 ||
2 pousser en avant l’un après l’autre, Hh. Cer. 327 ; Q. Sm. 6, 231.
ἐπιπροϊάλλω, = ἐπιπροΐημι ; σφωίν – ἐπιπροΐηλε τράπεζαν, ließ einen Tisch vor sie hinstellen, Il. 11.628 ; Ζεὺς πάντας ἐπιπροΐαλλεν, schickte sie Einen nach dem Andern hin, H.h. Cer. 327 ; τῇσιν ἄλλον ἐπʼ ἄλλῳ ἰόν, auf sie, Qu.Sm. 6.231. S. ἐπιπροΐημι.
†ἐπιπροϊάλλω
[ἐπι- 11 + προ- 1.]
3 sing. aor. ἐπιπροΐηλε.
To push forward towards (and for) a person: τράπεζάν σφωϊν Il. 11.628.
ἐπιπροϊάλλω
- Ito set out or place before one, τί τινι Il.
- IIto send on one after another, Hhymn.