ἐπιπρέπω
ἐπιπρέπω, to be manifest on the surface, to be conspicuous
ἐπιπρέπ-ω,
- to be conspicuous, οὐδέ τί τοι δούλειον ἐπιπρέπει εἰσοράασθαι εἶδος καὶ μέγεθος Od. 24.252; φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα Pi. P. 8.44, cf. Theoc. 25.40, D.H. Din. 7; ὁ ὀφθαλμὸς ἐ. τῷ μετώπῳ Luc. DMar. 1.1.
- II beseem, suit, c. dat., Plu. An seni 2.794a: impers., ἐπιπρέπει it is fitting, c. inf., Xenoph. 26.
ἐπι·πρέπω (seul. prés.)
1 se montrer à la surface, être apparent, paraître, Od. 24, 252 ; Pd. P. 8, 46 ; Thcr. Idyl. 25, 40 ||
2 être apparent sur, dat. Luc. D. mar. 1, 1 ||
3 convenir à, dat. Xén. Cyr. 7, 5, 83 ; Plut. M. 794a.
1. opvallen, in het oog springen:
2. passend zijn, erbij passen;
ἐπιπρέπω, an Etwas hervorstechen, in die Augen fallen, sichtbar sein, οὐδέ τί σοι δούλειον ἐπιπρέπει εἰσοράασθαι εἶδος καὶ μέγεθος, nicht Knechtsgestalt zeigt sich an dir, Od. 24.252 ; φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει ἐκ πατέρων λῆμα Pind. P. 8.46 ; οἷόν τοι μέγα εἶδος ἐπιπρέπει Theocr. 25.38 ; Sp. in Prosa, z.B. ὁ ὀφθαλμὸς ἐπιπρέπει τῷ μετώπῳ, nimmt sich gut darauf aus, steht dir gut, Luc. D.Mar. 1.1 ; Dion.Hal. Din. 7. – Bei Xen. Cyr. 7.5.83, τῇ εὐδαιμονίᾳ φήσει τις τὴν κακίαν ἐπιπρέπειν, mit der v.l. ἐπιτρέπειν, dazu passen, sich ziemen ; vgl. Plut. an seni 19 u. Jacobs Philostr. p. 337.
ἐπιπρέπω
[ἐπι- 19.]
To have a specified appearance: οὐδέ τοι δούλειον ἐπιπρέπει εἶδος (shows like a slave’s) Od. 24.252.
ἐπῐπρέπω
- 1be conspicuous “φυᾷ τὸ γενναῖον ἐπιπρέπει ἐκ πατέρων παισὶ λῆμα” P. 8.44
ἐπιπρέπω : only 3 sing., is to be seen, manifest in, Od. 24.252†.
ἐπιπρέπω
- Ito be manifest on the surface, to be conspicuous, Od., Theocr.
- IIto beseem, fit, suit, τινί Xen.