ἐπισκευαστής
ἐπισκευαστής, one who equips
ἐπισκευ-αστής, οῦ, ὁ,
- one who equips or repairs, πομπείων D. 22.78, etc.; τῶν ἱερῶν Lex ap. Ath. 6.235d, Arist. Ath. 50.1, Ἀρχ.Ἐφ. 1923.39 (Oropus, iv B.C.).
ἐπισκευαστής, οῦ (ὁ) qui s’occupe de préparer, d’organiser, Dém. 618, 4 (loi); Ath. 235d.
Étym. ἐπισκευάζω.
ἐπισκευαστής, ὁ, der in Stand Setzende, Ausrüstende, τῶν πομπείων Dem. 24.186 ; τῶν ἱερῶν (ἱερέων ist f. L.) im Gesetz bei Ath. VI.235d ; bei Schol. Thuc. 1.29 ὁ τῶν σαθρῶν οἰκοδόμος.
ἐπισκευαστής, οῦ,
- one who equips or repairs, Dem.