ἐπισυρίζω
ἐπισῡρ-ίζω, = sq., Nonn. D. 1.71, 170.
ἐπι·συρίζω [ῡ] c. le suiv. El. N.A. 2, 7 ; Nonn. D. 1, 71.
ἐπισυρίζω, [ῡ], att. ἐπισυρίττω, dabei, danach pfeifen, zischen, Arist. H.A. 9.10 ; Ael. H.A. 2.7 u. a.Sp., wie Nonn. D. 1.71, ἐπισύρισεν.