ἐπίσυχνος

ἐπίσυχνος, ον, neut. as Adv.,

• generally, Hp. Prorrh. 1.140 (v.l. ἐπὶ συχνόν). Adv. -νως Malch. (?) ap. Suid. s.v. Λογγῖνος (ἐπιδείπνως cod. opt., ἐπὶ δείπνῳ Bernh.).