ἐπισφακέλισις
ἐπισφακέλισις, necrosis, caries
ἐπισφᾰκέλ-ῐσις, εως, ἡ,
- necrosis, caries, τῶν ὀστέων Hp. Art. 49.
ἐπισφακέλισις, εως (ἡ) [ᾰλῐ] gangrène à la surface, Hpc. Art. 816.
Étym. ἐπισφακελίζω.
ἐπισφακέλισις, ἡ, das Brandigwerden auf der Oberfläche, Hippocr.