ἐπιχαρής
ἐπιχαρής, gratifying, agreeable
ἐπιχαρ-ής, ές,
- gratifying, agreeable, τίς ὧδε τλησικάρδιος.., ὅτῳ τάδʼ ἐπιχαρῆ; A. Pr. 161 (lyr.); πόρνη καλὴ καὶ ἐ. LXX Na. 3.4.
- II of a person, rejoiced at, πτώματι ἐχθρῶν LXX Jb. 31.29.
ἐπιχαρής, ής, ές [ᾰ]
1 pass. joyeux de, dat. Spt. Job 31, 29 ||
2 act. réjouissant, agréable : τινι, Eschl. Pr. 160, à qqn.
Étym. ἐπιχαίρω.
ἐπιχαρής, ές,
1) erfreuend, angenehm, τινί, Aesch. Prom. 160.
2) erfreut worüber, τινί, LXX.
1) erfreuend, angenehm, τινί, Aesch. Prom. 160.
2) erfreut worüber, τινί, LXX.
ἐπιχαρής
ἐπι-χᾰρής, ές
χαρά
- gratifying, agreeable, Aesch.