ἐπιχαίνω
ἐπιχαίνω,
- gape at, τινι Luc. Tim. 18, Sacr. 9, al.
- 2 desire greedily, ἐπικέχηνε πᾶσι τοῖς ἐκτός Ph. 1.211, cf. 2.202.
- II = ἐγχαίνω, mock at, Anon. ap. Suid.
ἐπι·χαίνω (f. -χανῶ, pf. -κέχηνα) avoir la bouche béante sur, c. à d. regarder bouche béante, Luc. Tim. 18, etc.
ἐπιχαίνω, (χαίνω), wonach schnappen, gierig verlangen, τινί, z.B. τῷ χρυσίῳ ἐπικεχηνότες Luc. Tim. 18 ; τᾷ καπνῷ sacrific. 9 ; a.Sp.
ἐπιχαίνω
later form of ἐπιχάσκω, Luc.