ἐπιχαλάω
ἐπιχαλάω, to loosen, slacken
ἐπιχᾰλάω, fut. -άσω [ᾰ],
- loosen, slacken, τὸ καλῴδιον Plb. 34.3.5; δεσμόν Luc. Herc. 3; ἄκρατος ἐ. τόνους ψυχῆς Ph. 2.227.
- 2 drop in, ἔριον εἰς τὴν ἐξέρασιν PHolm. 15.39.
- II intr., give way, δύαισιν οὐδὲν ἐπιχαλᾷς A. Pr. 181 (lyr.); ἐπιθυμίαις Ph. 2.298.
ἐπι·χαλάω-ῶ [χᾰ]
1 tr. relâcher, Luc. Herc. 3 ; d’où laisser aller sur, abaisser, Pol. 34, 3, 5 ||
2 intr. se relâcher, Eschl. Pr. 179 ; avec le dat. se relâcher de, céder à, Eschl. Pr. 181.
ἐπιχαλάω, (χαλάω), nachlassen, τὸν δεσμόν Luc. Herc. 3 ; τὸ καλώδιον τῷ τρωθέντι Pol. 34.3.5. – Intr., nachgeben, weichen, πικραῖς δύαισιν οὐδέν Aesch. Prom. 179 ; Philo neben ἐνδίδωμι.
ἐπιχαλάω
fut. άσω
- Ito loosen, slacken, Luc.
- IIintr. to give way, relax, Aesch.