ἐπιχαιρεκακέω
ἐπιχαιρεκακέω, rejoice at another’s misfortune
ἐπιχαιρεκᾰκ-έω,
- rejoice at anotherʼs misfortune, ἀλλήλοις Phld. D. 1.11, cf. Ph. 1.314.
ἐπιχαιρεκακέω, Schadenfreude empfinden, τινί, über Etwas, Sp.