ἐπουριάζω
ἐπουριάζω, to waft onwards
ἐπουρ-ιάζω, (οὖρος) of a fair wind,
- waft onwards, τὰ ἀκάτια Luc. Hist.Conscr. 45; swell, τὴν ὀθόνην Id. Dom. 12.
- II metaph., τὰ ὦτα ἐπουριάσας ἕνεκα πολυπράγμονος περιεργίας spreading out his ears to catch gossip, v.l. in Ph. 2.4.
ἐπ·ουριάζω, enfler d’un vent favorable, acc. Luc. H. conscr. 45, Dom. 12.
Étym. ἐπί, οὐρία.
ἐπουριάζω, = ἐπουρίζω, Luc. dom. 12 ; αὔρη ἐπουριάζουσα τὴν ὀθόνην, günstig das Segel schwellend, wie ἄνεμος ἐπουριάζων τὰ ἀκάτια, die Schiffe forttreiben, hist.conscr. 45.
ἐπουριάζω
= ἐπουρίζω
- to waft onwards, Luc.