ἐρέπτω
ἐρέπτω, crown
ἐρέπτω, = ἐρέφω,
- crown, στεφάνοισι ποίας Pi. P. 4.240, cf. B. 4.16, Opp. C. 4.262, etc.: metaph., λαῶν γενεὰν ἐ. ἄνθεσιν εὐνομίας Pi. Pae. 1.9:—Med., κεφαλὴν ἀνθέμοις ἐρέπτομαι Cratin. 98.
- II pluck, ἄνθος cj. in Nonn. D. 47.466.
1 ἐρέπτω (seul. part. prés.) Nonn. D. 40, 306 ; d’ord. moy. ἐρέπτομαι (seul. part. prés.)
1 se repaître de, manger, en parl. d’animaux et d’ord. de nourriture végétale, en parl. de chevaux, Il. 1, 196 ; etc. ; d’oies, Od. 19, 553, etc. ||
2 p. ext. manger, en parl. de poissons, Il. 21, 204 ; Opp. H. 1, 96 ; ou de pers. Od. 9, 97 ; Anth. 7, 20 ; 9, 618 ; fig. Ar. Eq. 1295.
Étym. p.-ê. R. indo-europ. *h₁rep-, saisir, arracher ; cf. lat. rapiō.
2 ἐρέπτω (impf. poét. ἔρεπτον) couvrir, Lib. 1, 282, etc. ; particul. couronner, Pd. P. 4, 240 ; Il. 3, 72 ||
Moy. (seul. prés.) se couvrir : κεφαλήν τινι, Crat. (Ath. 681b) la tête de qqe ch. (d’un manteau, d’un voile, etc.).
Étym. cf. ἐρέφω.
2. ἐρέπτω [~ ἐρέφω] poët. imperf. ἔρεπτον , bedekken, bekransen.
ἐρέπτω, = ἐρέφω, z.B. στεφάνοισί τινα, Pind. P. 4.240, I. 3.72 u. bei Sp. in eigtl. Bdtg. Auch med., κεφαλὴν ἀνθέμοις ἐρέπτομαι, ich bekränze mir den Kopf mit Blumen, Cratin. bei Ath. XV.681b.
ἐρέπτω
- 1crown στεφάνοισί τέ μιν ποίας ἔρεπτον P. 4.240 τὰν δὲ λαῶν γενεὰν δαρὸν ἐρέπτοι σώφρονος ἄνθεσιν εὐνομίας (sc. Ἀπόλλων) Pae. 1.9