ἐρεμνός

ἐρεμν-ός, ή, όν, (*ἐρεβ-νός, cf. Ἔρεβος)

• murky, black, dark, ἐρεμνὴν γαῖαν ἔδυτε Od. 24.106, cf. h.Merc. 427; ἐρεμνῇ νυκτὶ ἐοικώς Od. 11.606, cf. Sapph. Supp. 1.18; ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι Il. 12.375; ἐ. αἰγίς 4.167, Hes. Sc. 444; ἕσπερος A.R. 4.1289; ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου, of bloodshed, A. Ag. 1390; ἐ. αἷμα S. Aj. 376 (lyr.); Ἅιδου μυχοί prob. in E. Heracl. 218: metaph., ἐ. φάτις a dark, obscure rumour, S. Ant. 700; ἔρος ἐ. Ibyc. 1.

ἐρεμνός, (für ἐρεβεννός von ἔρεβος), schwarz, finster, dunkelfarbig, νύξ Od. 11.606 ; γαῖα 24.106 ; H.h. Merc. 427 ; Hes. Th. 334 ; αἰγίς, des Zeus, Sc. 445, wo es den Nebenbegriff des Grausenerregenden, Furchtbaren hat ; ἐρεμνῇ λαίλαπι ἶσοι Il. 12.375 ; vom Blut, ἐρεμνῇ ψακάδι φοινίας δρόσου Aesch. Ag. 1363 ; ἐρεμνὸν αἷμʼ ἔδευσα Soph. Aj. 369 ; ᾅδου τʼ ἐρεμνῶν ἐξήγαγεν μυχῶν Eur. Heracl. 218 ; ἕσπερος Ap.Rh. 4.1291 ; – übertr., τοιάδʼ ἐρεμνὴ σῖγʼ ἐπέρχεται φάτις Soph. Ant. 696, ein dunkles Gerede, dessen Urheber man nicht kennt. – Auch Ant.Lib. 20.

ἐρεμνός

-ή, -όν

[Ἔρεβος. Cf. ἐρεβεννός.]

Dark, murky: νυκτί Od. 11.606.

Referring to the gloom of the underworld Od. 24.106.

Dark, threatening: αἰγίδα Il. 4.167, λαίλαπι Il. 12.375, Il. 20.51.

ἐρεμνός = ἐρεβεννός. ἐρεμνὴ γαῖα=Ἔρεβος, Od. 24.106.

ἐρεμνός, ή, όν syncop. from ἐρεβεννός cf. Ἔρεβος

• black, swart, dark, Hom., Aesch., etc.:—metaph., ἐρεμνὴ φάτις a dark, obscure rumour, Soph.