ἐρείψιμος
ἐρείψιμος, thrown down, in ruins
ἐρείψιμος, ον,
- thrown down, in ruins, στέγος E. IT 48.
ἐρείψιμος, ος, ον [ῑ] qui tombe en ruines, qui s’écroule, Eur. I.T. 48.
Étym. ἐρείπω.
ἐρείψιμος, ον, eingestürzt, πᾶν δʼ ἐρ. στέγος βεβλημένον πρὸς οὖδας Eur. I.T. 58.
ἐρείψιμος, ον
ἐρείπω
- thrown down, in ruins, Eur.