ἐρωέω
ἐρωέω, to rush, rush forth
ἐρω-έω, (ἐρωή) Ep. Verb,
- rush, rush forth, αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρί Il. 1.303, Od. 16.441; ἠρώησαν ὀπίσσω, of horses, they started back, Il. 23.433; escape harm, Nic. Th. 117.
- 2 c. gen. rei, draw back or rest from, ἐρωῆσαι πολέμοιο Il. 13.776, cf. 17.422; ἐρωήσουσι δὲ χάρμης 14.101; ἐρώησαν καμάτοιο h.Cer. 301; οἴνου Epic. in Arch.Pap. 7.4; [νεφέλη] οὔ ποτʼ ἐρωεῖ (sc. σκοπέλου) the cloud never fails from it, never leaves it, Od. 12.75; ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν, μήδʼ ἔτʼ ἐρώει (sc. τοῦ ἰέναι) Il. 2.179: c. acc., leave, quit, Theoc. 13.74, 24.101.
- II trans., drive or force back, once in Hom., τῶ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτʼ ἀπὸ νηῶν Il. 13.57; χεῖρας ὑσμίνης Theoc. 22.174; ῥόον Call. Del. 133; θηρὸς ὀλοὸν κέρας Id. Fr. 249; δρόμον ἐλεφάντων cj. in Nonn. D. 36.188: c. acc. et inf., Ἀχαιοὺς ἐ. κορέσασθαι Q.S. 3.520.—Dub. in late Prose, Ant.Lib. 7.3.
ἐρωέω-ωῶ (f. -ωήσω, ao. ἠρώησα, pf. inus.)
I intr.
1 sortir, s’échapper avec force, en parl. du sang d’une blessure, Il. 1, 303 ; Od. 16, 441 ||
2 se retirer vivement de, abandonner, gén.: ἐρ. πολέμοιο, Il. 13, 776 ; 14, 101, se retirer du combat ; acc. Thcr. Idyl. 13, 74 ; 24, 99 ; A. Lib. 7, 3 ||
3 rester en arrière : ἐρ. ὀπίσσω, Il. 23, 433, rester en arrière, en parl. de chevaux ; p. suite, cesser, s’arrêter, gén. Il. 2, 179 ||
II tr. écarter, repousser, Thcr. Idyl. 22, 174 ; Call. Del. 133 ; Q. Sm. 3, 520 : τινα ἀπὸ νηῶν, Il. 13, 57, repousser qqn des vaisseaux.
Étym. ἐρωή.
2. ἐρωέω [2. ἐρωή]
1. rusten, inhouden:αἳ ... ἠρώησαν ὀπίσσω Ἀτρεΐδεω erachter hielden de (merries) van Atreus’ zoon in Il. 23.433; τὸ δὲ οὔ ποτ’ ἐρωεῖ dat stopt nooit (bewolking) Od. 12.75; ophouden met, met gen.: ἐρωῆσαι πολέμοιο ophouden met vechten Il. 13.776; met acc.: ἠρώησε ... Ἀργώ hij verliet de Argo Theocr. Id. 13.74.
2. weghouden van:τώ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτ’ ἀπὸ νηῶν zo zullen jullie hem van de schepen weg kunnen houden al is hij nog zo snel Il. 13.57.
1. rusten, inhouden:
2. weghouden van:
ἐρωέω, (verwandt mit ῥέω, ῥώομαι, vgl. Buttmann Lexil. I.159 ff. u. Spitzner zu Il. 23.443;
1) fließen, strömen, hervorsprudeln, αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρί Il. 1.303, Od. 16.441. Uebh. von jeder heftigen Bewegung, αἱ δʼ (ἵπποι) ἠρώησαν ὀπίσσω, sie liefen dahinter, oder sprangen zurück, Il. 23.433. Gew.
2) zurückgehen, zurückweichen, τινός, ablassen von Etwas, πολέμοιο, χάρμης, Il. 13.776, 14.101, 17.422, 19.170 ; καμάτοιο H.h. Cer. 302 ; absolut, νέφος οὔποτʼ ἐρωεῖ, die Wolke weicht nie, wo man aus dem Vorhergehenden σκοπέλου ergänzen kann, sie verschwindet nie vom Felsen, Od. 12.75. Dah. ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν μηδέ τʼ ἐρώει, laß nicht ab (τοῦ ἰέναι), d.i. zaudere nicht, säume nicht, Il. 2.179. Auch c. acc., verlassen, Theocr. 13.74, 24.99 ; Anton. Lib. 7.
3) trans., zurücktreiben, abhalten, τῷ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτʼ ἀπὸ νηῶν Il. 13.57, Schol. ἀποστρέψαιτε ; vgl. χεῖρας ἐρωήσουσιν ἀποσχομένω ὑσμίνης Theocr. 22.174 ; μέγαν ῥόον Callim. Del. 133 ; ἐρωήσει τις Ἀχαιοὺς κλαυθμοῦ ἄδην κορέσασθαι Qu.Sm. 3.519. Vgl. ἐρωή.
1) fließen, strömen, hervorsprudeln, αἷμα κελαινὸν ἐρωήσει περὶ δουρί Il. 1.303, Od. 16.441. Uebh. von jeder heftigen Bewegung, αἱ δʼ (ἵπποι) ἠρώησαν ὀπίσσω, sie liefen dahinter, oder sprangen zurück, Il. 23.433. Gew.
2) zurückgehen, zurückweichen, τινός, ablassen von Etwas, πολέμοιο, χάρμης, Il. 13.776, 14.101, 17.422, 19.170 ; καμάτοιο H.h. Cer. 302 ; absolut, νέφος οὔποτʼ ἐρωεῖ, die Wolke weicht nie, wo man aus dem Vorhergehenden σκοπέλου ergänzen kann, sie verschwindet nie vom Felsen, Od. 12.75. Dah. ἴθι νῦν κατὰ λαὸν Ἀχαιῶν μηδέ τʼ ἐρώει, laß nicht ab (τοῦ ἰέναι), d.i. zaudere nicht, säume nicht, Il. 2.179. Auch c. acc., verlassen, Theocr. 13.74, 24.99 ; Anton. Lib. 7.
3) trans., zurücktreiben, abhalten, τῷ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτʼ ἀπὸ νηῶν Il. 13.57, Schol. ἀποστρέψαιτε ; vgl. χεῖρας ἐρωήσουσιν ἀποσχομένω ὑσμίνης Theocr. 22.174 ; μέγαν ῥόον Callim. Del. 133 ; ἐρωήσει τις Ἀχαιοὺς κλαυθμοῦ ἄδην κορέσασθαι Qu.Sm. 3.519. Vgl. ἐρωή.
ἐρωέω 1
[ἐρωή1.]
(ἀπ-.)
- 1
To hold or draw back, refrain: μηδʼ ἔτʼ ἐρώει Il. 2.179, Il. 22.185.
To hold or draw back from.
With genit.: ἐρωῆσαι πολέμοιο Il. 13.776. Cf. Il. 14.101, Il. 17.422, Il. 19.170.
- 2
To slacken speed, give ground to a competitor Il. 23.433.
- 3
Of a cloud, to retire, pass away Od. 12.75.
- 4
To drive or force back: ἐρωήσαιτέκέ [μιν] ἀπὸ νηῶν Il. 13.57.
- 1
ἐρωέω 2
[ἐρωή2.]
(ἐξ-, ὑπ-.)
Of blood, to spirt out: αἷμʼ ἐρωήσει περὶ δουρί Il. 1.303: Od. 16.441.
ἐρωέω (ἐρωή), fut. ἐρωήσει, aor. ἠρώησα: (1) flow, Il. 1.303, Od. 16.441.—(2) recede, fall away; (νέφος) οὔ ποτʼ ἐρωεῖ, Od. 12.75; μηδέ τʼ ἐρώει, ‘rest not,’ Il. 2.179; αἳ δʼ (the horses) ἠρώησαν ὀπίσσω, ‘fell back,’ Il. 23.433; w. gen., πολέμοιο, χάρμης, Il. 13.776, Il. 14.101; once trans., τῷ κε καὶ ἐσσύμενόν περ ἐρωήσαιτʼ ἀπὸ νηῶν, ‘drive him away,’ Il. 13.57.
ἐρωέω
From ἐρωή
- Ito rush, rush forth, Hom.; ἠρώησαν ὀπίσσω, of horses, they started back, Il.
- 2c. gen. rei, to draw back or rest from, πολέμοιο, χάρμης Il.; νέφος οὔποτʼ ἐρωεῖ the cloud never fails from (the rock), Od.:—c. acc. to leave, quit, Theocr.
- IItrans. to drive or force back, Il.