ἐρωτητέον
ἐρωτητέον, one must ask
ἐρωτ-ητέον, verb. Adj.
- one must ask, ἐρώτημα Arist. APo. 77b7.
ἐρωτητέον, vb. d’ἐρωτάω, Arstt. An. post. 1, 12, 2, Soph. el. 1, 4, 15.
ἐρωτητέον, one must ask