ἐσχάτιος
ἐσχᾰτ-ιος, α, ον, poet. for ἔσχατος, Nic. Th. 746, AP 7.555 (Joann. Poet.), Opp. C. 1.124.
ἐσχάτιος, poet. = ἔσχατος, ὕπνος Nic. Th. 746 ; μοῖρα Barbucall. 11 (VII.555).
ἐσχάτιος, ον
poet. for ἔσχατος, Anth.