ἐσώτατος
ἐσώτατος, innermost
ἐσώτατος, η, ον, Sup. of ἔσω,
- innermost, opp. ἐξώτατος, Ph. 2.147, Fr. 67 H., Sch. Pi. N. 1.61: Comp. ἐσώτερος, α, ον, Act.Ap. 16.24; εἰς -ώτερον PMagd. 29.10 (iii B. C.); cf. ἔσω.
ἐσώτατος, superlat. zu ἔσω, εἴσω, Schol. u. Sp.; ἐσωτάτω, Hippocr.
ἐσώτατος, η, ον
Sup. of ἔσω,
- innermost, Lat. intimus