ἐσχατίζω
ἐσχατίζω, to be last, to come too late
ἐσχᾰτ-ίζω,
- to be last, to come too late, LXX 1 Ma. 5.53: c. inf., ἐ. παραγενέσθαι ib. Jd. 5.28 cod. A.
ἐσχατίζω [ᾰ] être le dernier, venir le dernier ou trop tard, Spt. Jud. 5, 28.
Étym. ἔσχατος.
ἐσχατίζω, der Letzte sein, zu spät kommen, LXX.