ἐχιόδηκτος
ἐχῐόδηκτος, ον,
- = ἐχιδνόδηκτος, Dsc. 1.13, al., Gp. 12.30.1; v.l. for ἐχεό-, Str. 13.1.14.
ἐχιό·δηκτος, ος, ον, mordu par une vipère, Str. 588 ; Diosc. 1, 12 ; 3, 91 ; Geop. 12, 30, 1 ; 13, 8, 9.
Étym. ἔχις, δάκνω.
ἐχιόδηκτος, = ἐχιδνόδηκτος, Diosc.